ลิงซ์อาศัยอยู่ในเขตที่ราบสูงหิมะมาแต่เดิม ความเร็วจึงไม่ด้อยไปกว่าพวกเสือดำ ยามเคลื่อนไหวในหิมะ ท่วงท่ายิ่งคล่องแคล่วสง่างามกว่าเสียอีก
ก็แค่ขนสีเทาเงินที่ฟูเกินเหตุ เวลากระตุกพลิ้วไหว ดูเหมือนก้อนปุยขนาดใหญ่
ม่อตามติดอยู่ข้างหลังเขาไม่ห่าง ดวงตาคู่นั้นไม่เคยละสายตาไปไหนเลย
ลิงซ์วิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน ขนเปื้อนหิมะก็แกล้งวิ่งไปข้างตัวม่อ สะบัดขนออกแรง ๆ เมื่อเห็นเสือดำถูกสะเก็ดหิมะกระเด็นใส่จนต้องหรี่ตา ก็ดีใจจนแกว่งหางไม่หยุด
ม่อตามใจเขามาโดยตลอด ไม่เคยโกรธแม้แต่น้อย แถมยังเอาลิ้นร้อน ๆ เลียหน้าและคอให้ลิงซ์อย่างเอาใจใส่
สัตว์รอบ ๆ เผ่าเบาบางมาก เหล่าเสือดำวิ่งกันตลอดทั้งวัน กว่าฟ้าจะมืดค่ำจึงมาถึงจุดหมายแรก
โชคดีมาก มีถ้ำแห่งหนึ่งให้พักพิงชั่วคราวได้
หลังจากมนุษย์สัตว์แปลงร่างเป็นคนแล้ว ก็เริ่มเก็บกิ่งไม้ หาหินมาก่อเตา จุดกองไฟทำอาหาร
ไป๋เจ๋อเหนื่อยล้าไม่เบาเลยทีเดียว หาที่แห้งและกำบังลมได้ก็ขดตัวเป็นวงกลม ซุกหน้าเข้าไปในท้องของตน เปลือกตาปรือลงเรื่อย ๆ
ข้างนอกเต็มไปด้วยหิมะ ต้มน้ำก็สะดวก น้ำเย็นก็เร็ว
ม่อใช้เปลือกหอยใส่น้ำมาหนึ่ง ตนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าลิงซ์ "ดื่มหน่อย"
ลิงซ์ร้อง "เหมียว" ทีหนึ่ง ลุกขึ้นนั่งก้มหน้า ลิ้นสีชมพูเริ่มเลียน้ำไปเรื่อย ๆ
เวลาดื่มน้ำไป๋เจ๋อตั้งใจมาก ลิ้นแลบเข้าแลบออก เหมือนกลีบดอกไม้ม้วน
ม่อชอบจ้องมองนัก
ตอนกินข้าวก็เหมือนกัน เขานั่งขัดสมาธิบนพื้น เอามือใหญ่คว้า อุ้มลิงซ์เข้ามาในอ้อมกอด ป้อนเนื้อให้คำต่อคำ