ไป๋เจ๋อไม่ลืมดินเหนียวที่ตนพบเมื่อวานที่ริมแม่น้ำ หลังกินข้าวเสร็จ ส่งเจว๋ยกับม่อไปแล้ว เปลี่ยนน้ำให้หอยกาบน้ำจืดที่จับได้ จัดการใบชาเสร็จแล้วนำออกมาผึ่งแดด ก็ไปที่กลางหมู่บ้านเพื่อหาหัวหน้าเผ่า
หัวหน้าเผ่ายามนี้ทุกครั้งที่พบไป๋เจ๋อล้วนเปี่ยมด้วยความเมตตายิ่ง
เรื่องเผาเครื่องปั้นนั้นยากจะอธิบายให้พวกเขาฟังด้วยคำพูด ไป๋เจ๋อจึงบอกความต้องการของตนอย่างง่าย ๆ ว่า "ข้าต้องการคนช่วย"
ในใจของหัวหน้าเผ่า สถานะของไป๋เจ๋อทัดเทียมกับหมอผีผู้ยิ่งใหญ่แล้ว แม้เขาจะฟังไม่เข้าใจว่าอะไรคือภาชนะเผา แต่รู้ว่าต้องสนับสนุนอย่างไม่มีเงื่อนไข
แถมคนเผ่าเสือดาวดำยังมีประสิทธิภาพการทำงานรวดเร็วมาก ทำทันทีที่พูดจบ พวกเขาจึงเดินทางอย่างเอิกเกริกมุ่งหน้าสู่ริมแม่น้ำภายใต้การนำของไป๋เจ๋อ แล้วเริ่มขุดดินอย่างขะมักเขม้น และขนกลับมายังหมู่บ้านเที่ยวแล้วเที่ยวเล่า
กลางหมู่บ้านมีอ่างใหญ่หลายใบวางไว้แล้ว ภายในมีน้ำเต็มขัง ดินที่ขุดกลับมาต้องผ่านการชำระล้างเพื่อขจัดสิ่งสกปรก ขั้นตอนนี้ไม่ซับซ้อน แต่ค่อนข้างเปลืองแรง ผู้คนยุ่งวุ่นวายตลอดทั้งวัน กว่าจะจัดการดินทั้งหมดเสร็จ
มื้อเย็นชิงกับซิงกินที่บ้านไป๋เจ๋อ ทั้งสามคนช่วยกันทำ ซีกับเจว๋ยก็เข้ามาร่วมด้วย ในถ้ำทั้งหลังครึกครื้นยิ่งนัก
ใบชิโซะผัดหอยกาบน้ำจืด กระดูกอ่อนซานจา ปลาเล็กกุ้งน้อยทอด และเนื้อย่างกระต่ายกับซุปผักป่า เต็มโต๊ะ สุดท้ายกินกันเกลี้ยงเรียบ
ส่วนม่อทางด้านนั้น กำลังพยายามนำขนมปังสอดไส้เนื้อของตนถอยออกมาอย่างปลอดภัยจากฝูงโจร