ช่วงนี้ม่อมักพกก้อนหินแวววาวติดตัวตลอด เวลาว่างเมื่อไหร่ก็นั่งขัดสมาธิลงกับพื้น ถือของแหลมๆ เจาะรูหินพวกนั้น
ในที่สุด ค่ำคืนหนึ่ง ก่อนเข้านอน เขาก็นำผลงานที่เสร็จแล้วมาส่งให้คู่ของตน
ตอนนั้นไป๋เจ๋อนั่งอยู่บนเตียงกำลังถอดเสื้อผ้า พอเห็นสร้อยและกำไลที่ร้อยด้วยอัญมณีเป็นประกายแวววาว มือที่กำลังขยับก็ชะงักค้าง
"นี่อะไรเหรอ?"
ม่อวางลงบนเตียง "ให้เจ้า"
ไป๋เจ๋อหยิบกำไลข้อมือขึ้นมาใส่ ขนาดพอดีเป๊ะ สีสันตัดกันงดงาม อัญมณีสีน้ำเงินเขียวสลับกับผลึกสีชิง เขายกข้อมือขึ้นดู รอยยิ้มหวานจนหางตาย่น "งามจริง"
ม่อยกยิ้ม จับเท้าของไป๋เจ๋อมาคล้องสร้อยข้อเท้าสองเส้นให้ รัดอยู่ตรงข้อเท้าพอดี บนพื้นสีมุกชมพูและอัญมณีสีส้ม ยิ่งขับผิวให้ขาวเนียนละเอียดขึ้น
ไป๋เจ๋อยันเท้าตรงอกม่อ เอ่ยชมจากใจ "สายตาดีนะเนี่ย"
ม่อเอียงหน้ามาจูบเบาๆ ไม่พูดอะไร
ไป๋เจ๋อถูกเขาทำเอาเขินเล็กน้อย หยิบสร้อยคอเส้นหนึ่งขึ้นมา ร้อยด้วยอัญมณีเม็ดโตและเล็กซ้อนกันสองชั้น ผ่านการเจียระไนเรียบลื่น ปลายยังห้อยเม็ดมุกสีชมพูกลมดิก เรียงรายงามวิจิตร
เขาลองทาบที่คอ สวยมาก หากแต่ใหญ่ไปหน่อย ใส่แล้วปลายแทบถึงกลางอก
ลูกกระเดือกม่อเคลื่อนไหว "ไม่ใช่"
ไป๋เจ๋อเงยหน้า "หืม?"
ม่อโน้มตัวลงเข้าใกล้ นิ้วเรียวยาวพลิกเปิดเสื้อของคู่ตน ดวงตาสีทองตวัดมองบั้นเอวขาวผ่องบาง ใช้นิ้วกดเบาๆ ก่อนพูดเสียงทุ้ม "ใส่ตรงนี้"