ณ ก้นบึ้งของป่าดึกดำบรรพ์หนาทึบ แสงตะวันถูกใบไม้เขียวชอู้มบดบังเสียหมด ในดงไม้สลัว มีเสือดำดุร้ายตัวหนึ่งกำลังไล่ตามกระต่ายเทาที่วิ่งหนีตายกระเจิดกระเจิงอยู่ไม่ไกล
พุ่งเข้าใส่ กดไว้ งับฆ่า เสือดำเคลื่อนไหวต่อเนื่องเป็นหนึ่งเดียว ก่อนจะคาบเหยื่อที่ใกล้สิ้นใจแล้ววิ่งตรงไปข้างหน้าต่อ
แสงสว่างเริ่มริบหรี่ลงทุกขณะ พื้นดินเริ่มสูงชันขึ้นเรื่อย ๆ เสือดำเหยียบบนหินกรวดลื่น ๆ หยุดยืนอยู่ริมแม่น้ำสายหนึ่งที่มีลำน้ำสาขาแตกแขนงสลับซับซ้อน
เซียวเปลี่ยนร่างกลับเป็นมนุษย์ นั่งยอง ๆ ลง แล้วชำแหละสัตว์หูยาวที่ตายสนิทอย่างชำนาญ กระทั่งเครื่องในยังล้างจนสะอาดสะอ้าน เสร็จแล้วจึงใช้ใบไม้ห่อให้มิดชิด
เงยหน้า ทอดสายตามองไปรอบด้าน ล้วนเป็นหน้าผาสูงชันเกือบตั้งฉาก บนผาหินสีเทาดำนั้น สีเขียวมีอยู่น้อยจนน่าสงสาร มีเพียงบางซอกแยกเท่านั้นที่มีเถาวัลย์และตะไคร่น้ำขึ้นอยู่บ้าง
ท้องฟ้าแลเห็นเป็นรูปวงแหวน ขอบนอกคือแนวผาชันที่โอบล้อมผืนป่านี้ คล้ายปากบ่อลึก เย็นชื้น
ก้นหลุมดักสัตว์ยักษ์นี้เชื่อมต่อกับแม่น้ำใต้ดินอันเย็นเยียบ คดเคี้ยวผ่านธรณีสลับซับซ้อน เดี๋ยวเผยโฉมเดี๋ยวซ่อนกาย ถ้ำหินงอกหินย้อยมืดสลัวมีให้เห็นอยู่ทุกหนแห่ง เต็มไปด้วยทางแยกและม่านหมอก หากก้าวพลาดไปแม้แต่ก้าวเดียว ก็ราวกับได้ก้าวเข้าสู่เขาวงกต แสนไกลสุดหยั่งคือความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด
เซียวไม่มีใจคิดอยู่ต่อ หลันยังรอตนอยู่ในถ้ำ เมื่อหลายวันก่อนท่าทางเขาไม่ค่อยดีนัก ไอตลอด ทานข้าวก็น้อย พูดจาแทบไม่มีเรี่ยวแรง เพิ่งสองวันมานี้ถึงค่อยยังชั่วขึ้นหน่อย