จูบกันไปจูบกันมา บรรยากาศก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นพิกล
ม่อมุดขึ้นมาจากกองหิมะ แล้วส่งเสียง "อ๋าวอู" ใส่เจ้าลูกเสือทั้งสองที่อยู่ข้างหลัง
ฟืนที่บ้านหมดแล้ว พวกเจ้าไปลากมาที่บ้านหน่อย
ซีกับเจว๋ยเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน ใบหน้าดำ ๆ เปื้อนหิมะเกาะอยู่ชั้นหนึ่ง แม้จะไม่ใคร่เต็มใจนัก แต่เมื่อนึกถึงการก่อไฟกับอาหารเย็น ก็ยังเชื่อฟังวิ่งมุ่งหน้าไปในป่า
เสือดำน้อยสองตัวค่อย ๆ ห่างออกไป ไม่นานก็หายลับไปจากสายตา
ลิงซ์เอียงหัวด้วยความสงสัย เพิ่งจะอ้าปาก ก็ถูกม่องับต้นคอแล้วกดกลับลงไปอีกครั้ง
ขนหนานุ่มเสียดสีกันจนเกิดความร้อน หลุมใต้ร่างขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ท่ามกลางหิมะอันเหน็บหนาว กลับยังคงร้อนแรงดุจไฟ แถมยังมีอารมณ์ราวกับปลดล็อกฉากใหม่อีกด้วย
"เหมียว~อู……"
"เหมียว~!"
"อู……"
เสียงร้องกลั้นของลิงซ์ดังเป็นพัก ๆ และในชั่วขณะหนึ่ง จู่ ๆ ก็เปลี่ยนทำนอง พลิกแพลงไปอีกทาง
ความละอายใจของมนุษย์ทำให้ไป๋เจ๋อรู้สึกกระสับกระส่ายอย่างยิ่ง เพียงแค่ใบไม้ไหว หญ้าสะบัด ร่างกายก็จะเกร็งแน่นขึ้นมาในพริบตา จนหางของม่อแข็งทื่อไปเลย
เสือดำเลียลิงซ์ไม่หยุด พลางปลอบโยนพลางรุกคืบไม่ลดละ ดวงตาคู่ที่ปกติสุขุมลึกซึ้งราวห้วงน้ำลึก เวลานี้กลับเชี่ยวกรากบ้าคลั่งเป็นที่สุด
ไป๋เจ๋อทนไม่ไหวแล้ว มุดเข้าไปในหิมะไม่ยั้ง แต่หน้าเพิ่งจะมุดเข้าไปได้ครึ่งหนึ่ง ก็ถูกม่องับต้นคอดึงกลับมาเสียก่อน