ซิงเดินออกมาพลางขยี้ตา ก็เห็นหลีกับท่านพ่อของตัวเองกำลังคุยกันอย่างออกรส คนข้างๆ อย่างเฉินทำหน้ายุ่ง หมัดกำแน่น
เขาถามว่า "เจ้ามาทำไมเนี่ย"
หลีเดินเข้าไปหา พลางยิ้มตอบ "ผ่านมาเลยแวะมาเยี่ยมท่านพ่อน่ะ"
"ยังไม่ได้เป็นคู่เลยนะ" ซิงได้ยินหลีเรียกท่านพ่อทีหนึ่งคำ คล่องปากอย่างเป็นธรรมชาติสุดๆ เลยอดพูดขึ้นมาไม่ได้
เฉินเสริมทันที "ใช่แล้ว!"
"ข้าก็ชอบฟังหลีเรียกแบบนี้" ท่านพ่อของซิงมองหลีแล้วยิ่งมองก็ยิ่งชอบ
เขาจูงมือหลี ด้วยแววตาเอ็นดูยิ่ง "คืนนี้ก็อย่าเพิ่งกลับเลยนะ ท่านพ่อจะทำของอร่อยให้กิน"
หลีพยักหน้า เผยรอยยิ้มกว้าง "ขอบคุณท่านพ่อ ข้าช่วยนะ"
สอง 'พ่อลูก' คู่นี้ เข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย
ซิงนั่งเท้าคางอยู่ข้างๆ เอาศอกดันๆ หลี "เจ้าอย่าขยันเกินไป ตัวข้าน่ะลูกแท้ๆ"
"คนครอบครัวเดียวกันนี่ พวกเราก็เป็นลูกของท่านพ่อทั้งนั้น" หลีแอบจับมือซิง แต่แล้วก็ขมวดคิ้ว "มือทำไมเย็นขนาดนี้"
ซิงชำเลืองมองท่านพ่อ แล้วรีบดึงมือกลับ "เจ้าทำตัวดีๆ"
กับข้าวเพิ่งตั้งหม้อ หลีแค่ได้กลิ่น ก็ชมเป็นชุด จนท่านพ่อของซิงหัวเราะจนปิดปากไม่มิด
เฉินกำตะเกียบดังกร๊อบๆ มื้อนั้นทั้งกินทั้งกัดฟัน
หลังอาหาร ท่านพ่อของซิงให้หลีพักค้างกับเฉิน
หลีเต็มใจอยู่แล้ว แต่พอหันไปเห็นสีหน้าลึกลับหม่นหมองของเฉินก็อดเสียวสันหลังวาบไม่ได้ กลัวอีกฝ่ายจะมาแทงเอากลางดึก เลยยิ้มส่ายหน้า "ท่านพ่อ พรุ่งนี้ข้าค่อยมาใหม่"