ไป๋เจ๋อตื่นแต่เช้า นั่งลงบนแผ่นหินข้างเตาไฟ ทุบและนวดแป้งสีขาวทั้งอ่าง เติมน้ำเกลืออุ่นทีละนิดตามจังหวะ จากนั้นหยอดมันหมูลงไปอีกหน่อย ไม่นานแป้งโดว์เนียนนุ่มก็เป็นรูปเป็นร่าง
เขาฉีกแป้งเป็นก้อนเล็ก ๆ แล้วคลึงให้แบนราบ นำไปแปะบนหินข้างกองไฟ อบด้วยไฟอ่อนอย่างช้า ๆ
เนื้อตุ๋นเครื่องหอมหลังอุ่นร้อนมีสีอำพันเข้ม นุ่มละมุนลิ้น ไป๋เจ๋อเลือกเนื้อชิ้นใหญ่ที่มีทั้งมันและเนื้อติดมันพอดี ใช้ตะเกียบคีบวางบนแผ่นหิน แล้วใช้มีดสับถี่ ๆ อย่างคล่องแคล่ว
ม่อกับเจว๋ยที่เพิ่งลับเล็บเสร็จเดินเข้ามาพร้อมกับสะบัดหาง เสือดำสองตัวตัวใหญ่กับตัวเล็กนั่งเรียงกันอย่างเป็นระเบียบตรงปลายเท้าของไป๋เจ๋อ สายตาเปี่ยมความคาดหวัง ราวกับสุนัขที่รอให้เจ้าของป้อนอาหาร
หากมือของตนไม่เปื้อนน้ำเนื้อตุ๋นเครื่องหอม ไป๋เจ๋อคงเอื้อมมือออกไปลูบหัวเสือดำทั้งสองนี้อย่างใจจดใจจ่อ
จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อครั้งยังเด็ก เด็ก ๆ มักชอบใช้หัวสุนัขในหมู่บ้านเช็ดมือ
ไป๋เจ๋อหันมามองม่อและเจว๋ย ขนของสองพ่อลูกนี้ดำขลับเป็นเงาวาว หากใช้เช็ดมือทั้งปีก็คงไม่เห็นรอยเปื้อน
ขนมปังที่อบเสร็จแล้ว กรอบนอกนุ่มใน ผิวเป็นสีเหลืองทองอ่อน ๆ เมื่อใช้มีดกรีดตรงกลางก็ยังมีไอร้อนลอยขึ้นมา
ไป๋เจ๋อยัดเนื้อตุ๋นเครื่องหอมสับละเอียดลงในขนมปังจนแน่น ขนมปังที่เคยแบน ๆ ถูกยัดจนพองนูน เนื้อส่วนเกินที่ขอบหล่นกระจายอยู่บนเขียง
สองพ่อลูกที่อยู่ข้าง ๆ จ้องตาแทบไม่กะพริบ แลบลิ้นสีชมพูออกมาโดยไม่รู้ตัว เลียรอบปากในอากาศเป็นการล้างหน้า แล้วหดกลับเข้าไป