ตอนพิเศษ บทที่ 277: เส้นเรื่องถ้าหาก 《ไป๋เจ๋อน้อย》 12
ดวงอาทิตย์ลอยเด่นอยู่เหนือศีรษะ ท้องของไป๋เจ๋อเริ่มส่งเสียงร้องจ๊อก ๆ เขาโบกมือให้ชิง บอกว่าจะกลับไปกินข้าวที่บ้านพี่ชาย
ระหว่างทางเขาเจอมนุษย์สัตว์ที่กำลังลาดตระเวน เด็กน้อยจึงได้ไข่สัตว์ก๊อกๆ มาอีกหลายฟอง แขนสั้นป้อมโอบประคองเอาไว้อย่างระมัดระวัง กลัวว่าจะทำตกเสียจนเวลาเดินต้องก้าวสั้น ๆ
หลันเพิ่งเย็บเสื้อคลุมหนังสัตว์ตัวเล็กเสร็จ พอเห็นไป๋เจ๋อกลับมา ก็ยิ้มพลางกวักมือเรียกให้เข้ามาลองสวมดู
เด็กน้อยวางไข่ทีละฟองลงในถ้วยหินใบใหญ่ที่รองด้วยใบไม้ แล้วเดินเข้าไปหาหลัน
หลันถามว่า “ไข่สัตว์ก๊อกๆ พวกนี้ได้มาจากไหนหรือ?”
ไป๋เจ๋อตอบว่า “พวกคุณอาให้มาครับ”
หลันยิ้มอย่างอบอุ่น “ดูท่าทุกคนจะชอบเจ้าตัวน้อยแสนเชื่อฟังของเรานะ”
ไป๋เจ๋อยิ้มเขิน ๆ ก้มลงลูบหนังสัตว์สีขาวนุ่มฟู “คุณอาเล็ก นี่เป็นเสื้อผ้าใหม่ของผมหรือครับ?”
“ใช่แล้ว ยื่นแขนมาสิ” หลันสวมเสื้อให้เด็กน้อยด้วยแววตาเปี่ยมรัก ทั้งยังช่วยจัดผมที่ชี้โด่เด่ให้เรียบร้อย “ลุกขึ้นยืนดูหน่อย”
“อุ่นจังเลย~” ไป๋เจ๋อถูไถคอเสื้อที่บุขนนุ่ม ก่อนจะโผเข้ากอดหลัน “ขอบคุณครับคุณอาเล็ก ผมชอบมากเลย!”
หลันประคองแก้มนุ่มนิ่มของเด็กน้อย แล้วจุ๊บหน้าผากดังจุ๊บ เขาเพิ่งเข้าใจว่าการมีเจ้าตัวน้อยนุ่มนิ่มสักคนเป็นอย่างไร ถึงกับอยากเด็ดดวงดาวบนฟ้ามามอบให้ทั้งหมด
มันหวานแดงที่วางไว้ข้างกองไฟถูกย่างจนนุ่มละมุน ส่วนในหม้อหินยังมีไข่ตุ๋นร้อน ๆ ทั้งหมดล้วนทำไว้ให้ไป๋เจ๋อโดยเฉพาะ ม่อกลัวว่าอาคนที่เลี้ยงดูพวกเขาจะลืม จึงกำชับไว้เป็นพิเศษตอนออกจากบ้านเมื่อเช้าว่าเด็กน้อยจะหิวตอนเที่ยง