ไป๋เจ๋อเดินออกมาพร้อมไอความชื้นทั่วตัว เห็นม่อนั่งอยู่ข้างกองไฟ จึงถามว่า “นายจะอาบน้ำไหม?”
ม่อส่งเสียง “อืม” เบาๆ
ไป๋เจ๋อเอ่ยด้วยความเป็นห่วง “แผลที่มือนายวันนี้อย่าให้โดนน้ำดีกว่านะ”
สายตาม่อทอดลงพื้น “ไม่เป็นไรหรอก”
“ไว้พรุ่งนี้ค่อยอาบดีไหม?” ไป๋เจ๋อเดินเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด
“วันนี้เหงื่อออก ตัวมันเหนอะหน่ะ”
สายตากวาดไปเห็นเนื้อหมูเม่นบนชั้นในห้องเก็บของ ในหัวของไป๋เจ๋อ ภาพเงาของม่อต่อสู้กับหมูเม่นก็ผุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
หมูเม่นมันอันตรายขนาดนั้น แต่ม่อก็ไม่สนใจความปลอดภัยตัวเอง ลงมือจับมันกลับมาจนได้ ก็เพื่อให้พวกเขามีเนื้อกิน
ยิ่งใหญ่เสียจริง!
ไป๋เจ๋อยิ่งคิดก็ยิ่งตื้นตันใจ ลังเลครู่หนึ่งแล้วเดินเข้าไปถามว่า “เอางี้ไหม ฉันช่วยนายเช็ดตัวคร่าวๆ ให้?”
ม่อเงยหน้าขึ้น สีหน้าดูลังเลเล็กน้อย “นาย... สะดวกรึเปล่า?”
ไป๋เจ๋อพยักหน้าโดยไม่ระแวง ซ้ำยังกลัวว่าเขาจะอาย เลยเอ่ยปากก่อน “ไม่เป็นไรหรอก ต่างคนต่างช่วยกันน่ะ”
“ลำบากนายแล้ว” ม่อลุกขึ้นยืนทันที กลับเข้าไปในถ้ำ เลือกหยิบเอาหนังมนุษย์สัตว์ผืนไม่ใหญ่นัก ตั้งใจจะใช้พันตัวหลังอาบน้ำเสร็จ
ไป๋เจ๋อก็เทน้ำเตรียมไว้แล้ว อ่างหินกำลังพ่นไอร้อนโขมง
เขาออกไปเก็บผ้าเช็ดตัวหนังมนุษย์สัตว์แห้ง พอกลับเข้ามา ม่อก็เปลื้องผ้าหมดแล้ว ร่างเปลือยเปล่ายืนอยู่ข้างอ่าง กำลังคอยเขาอยู่อย่างเงียบๆ
เรือนร่างไร้อาภรณ์แวบเข้ามาในตา ไป๋เจ๋อหน้าแดงฉาน หันหน้าหนีโดยไม่รู้ตัว