หลังจากจัดการแผ้วถางพื้นที่ว่างผืนหนึ่งแล้ว พวกมนุษย์สัตว์ก็เก็บฟืนจากบริเวณโดยรอบมากองรวมกัน ก่อไฟเพื่อให้ความอบอุ่น
สายลมยามค่ำคืนหนาวเย็นเสียดแทง ไป๋เจ๋อไม่ทนต่อความหนาว จึงนั่งใกล้ที่สุด
เจว๋ยกับซีเมื่อครู่ยังดูห่อเหี่ยว พักได้ไม่นาน ก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง มองซ้ายมองขวาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ซียิ่งอยากจับอยากกัดทุกอย่าง ถูกเจว๋ยห้ามไว้หลายหน
พวกมนุษย์สัตว์นำเนื้อเสียบด้วยกิ่งไม้ วางพาดเหนือกองไฟ แล้วล้วงห่อหนึ่งออกจากกระเป๋า ชั้นนอกเป็นหนังวัว ด้านในเป็นใบไม้ คลี่ออกทีละชั้นก็พบผงหลายอย่างคลุกเคล้าอยู่ด้วยกัน
ก่อนออกเดินทาง ไป๋เจ๋อตั้งใจพาคนในเผ่ามาช่วยกัน นำพริกแห้ง พริกไทยเสฉวน และเครื่องหอมอื่นๆ มาอังไฟให้แห้ง แล้วใช้หินบดเป็นผง ผสมรวมกัน กลายเป็นคู่หูชั้นดีสำหรับปิ้งเนื้อ ผัดผัก และต้มซุป
เหล่ามนุษย์สัตว์ต่างหวงแหนราวกับสมบัติล้ำค่า อีกทั้งยังเย็บกระเป๋าพิเศษไว้ที่เสื้อผ้าตนเองเพื่อใส่ผงรสอร่อยเหล่านี้
กลัวจะใช้เร็วเกินไป ทุกครั้งจึงโปรยอย่างระมัดระวัง บ้างถึงกับใช้เพียงนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้คีบหยิบขึ้นมาเพียงเล็กน้อย
เหยียนเรียกลูกตัวน้อยทั้งสองกลับมา ยัดเนื้อปิ้งที่สุกแล้วให้ในมือคนละไม้ จากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาปรุงมื้อค่ำแสนอร่อยของตน
เห็ดหนึ่งชิ้นสลับเนื้อหนึ่งชิ้น เสร็จแล้วทาด้านนอกด้วย “ซอสน้ำผึ้ง” ที่ชิงตั้งใจเรียนรู้มาจากไป๋เจ๋อ และอดหลับอดนอนทำให้เหยียนในคืนก่อนออกเดินทาง