ย้อนสู่สงครามโลกครั้งที่สอง ผมกลายเป็นทหารอเมริกัน

ตอนที่ 57 ย้อนกลับสู่สงครามโลกครั้งที่สอง ผมกลายเป็นทหารอเมริกัน

7 นาที· 1.5K คำ

ในเวลาเดียวกัน ที่กองบัญชาการฝ่ายแดง กองกำลังหน่วยหนึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังชายฝั่งทะเลสาบกาตุน

ถ้าทหารหมวดหนึ่งอยู่ที่นี่ พวกเขาคงจำผู้บังคับบัญชาที่นำทัพได้อย่างแน่นอน

เขาคือกัปตันสจวร์ต อดีตผู้กองหมวดหนึ่ง

ตั้งแต่เริ่มการฝึกซ้อมรบระหว่างฝ่ายแดงกับฝ่ายน้ำเงินครั้งนี้ สจวร์ตก็ตั้งใจจะเลือกใช้กลยุทธ์นอกกรอบ

ก่อนการซ้อมรบจะเริ่มขึ้น สจวร์ตได้ติดตามนายทหารฝ่ายยุทธการของกองพันหนึ่งไปสำรวจภูมิประเทศในเขตฝึก

ทุกกองร้อยต่างศึกษาถนนสายหลักตามปกติ การบุกโจมตีตรง ๆ มีเพียงการผลาญกำลังพลเข้าแลกเท่านั้น

ฝ่ายแดงมีความได้เปรียบด้านกำลังพล ต่อให้บุกทะลวงแนวป้องกันและคว้าชัยชนะในการฝึกซ้อมได้ กรรมการก็จะตัดสินว่าเป็นเพียงการบดขยี้ด้วยกำลังพล ไม่ถือว่าโดดเด่นแต่อย่างใด

สจวร์ตต้องการคว้าชัยชนะด้วยความสูญเสียน้อยที่สุด

ระหว่างการสำรวจ สจวร์ตพบร่องหุบแห้งผากที่ซ่อนอยู่หลังเนินดินทางฝั่งตะวันตก

รอยเท้าหลายแถวข้างเนินดินที่ลอว์รีพบในตอนนั้น คือร่องรอยที่เขากับนายทหารฝ่ายยุทธการทิ้งไว้ระหว่างสำรวจเส้นทาง

นายทหารฝ่ายยุทธการมองร่องหุบอันขรุขระและอันตรายแล้วเห็นว่าความเสี่ยงสูงเกินไป กองกำลังคงผ่านไปได้ยาก

ยิ่งไปกว่านั้น หากถูกพบเข้า ภูมิประเทศแถบนี้ก็เหมาะแก่การซุ่มโจมตีอย่างยิ่ง การลอบผ่านจึงอันตรายมาก

แต่สจวร์ตกลับคิดว่าที่นี่อันตรายถึงขีดสุด ผนังหุบลื่นชื้น เถาวัลย์พันเกี่ยว ดูอย่างไรก็เหมือนทางตัน ไม่มีใครคิดจะวางกำลังป้องกันไว้ตรงนี้

ทว่าร่องหุบนี้ทอดตรงไปยังช่วงกลางแนวป้องกันชั้นสองของฝ่ายน้ำเงิน หากลอบผ่านได้สำเร็จ ก็จะตัดแนวป้องกันของกองร้อยเอและกองร้อยบี แถมยังตัดเส้นทางถอยของกำลังหลักฝ่ายน้ำเงินได้ทั้งกอง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป