หลังออกจากกองร้อย ลอว์รีก็พบว่า นอกจากคาร์ลจอมเก๋าที่ดูผ่อนคลายแล้ว หน่วยอื่น ๆ กลับยิ่งตึงเครียดขึ้นเรื่อย ๆ
เรื่องนี้ก็พอเข้าใจได้ ในยุคที่ไม่มีสงคราม การฝึกซ้อมรบแทบจะเป็นสิ่งเดียวที่ส่งผลต่อการประเมินเพื่อเลื่อนตำแหน่งอย่างแท้จริง
ผลการฝึกของกองพันย่อมส่งผลต่อผู้บังคับบัญชาระดับกองพัน ทั้งผู้บังคับกองพัน รองผู้บังคับกองพัน และนายทหารฝ่ายเสนาธิการหลายตำแหน่ง ผลงานของพวกเขาจะถูกบันทึกไว้ในแฟ้มประวัติ เพื่อใช้เป็นเกณฑ์สำคัญในการประเมิน
กองร้อยและหมวดก็เช่นกัน นายทหารระดับล่างเหล่านี้ให้ความสำคัญกับการฝึกซ้อมรบครั้งนี้ไม่แพ้ผู้บังคับบัญชา
มีเพียงคาร์ลที่เป็นข้อยกเว้น
บางทีอาจเป็นเพราะเป็นทหารมาทั้งชีวิต เห็นคนตายมามากเกินไป จนปลงแล้วกระมัง
ที่การฝึกซ้อมรบมีน้ำหนักมากในการประเมินความสามารถของผู้บังคับบัญชา ก็เพราะในยุคนี้มันพัฒนาไปอย่างเป็นวิทยาศาสตร์อย่างยิ่งแล้ว
ยกตัวอย่างการฝึกปะทะระหว่างฝ่ายแดงกับฝ่ายน้ำเงินครั้งนี้ การตัดสินแพ้ชนะไม่ได้ดูเพียงว่าฝ่ายไหนกำจัดทหารได้มากกว่า
ในเวลานี้ การฝึกของกองทัพบกอเมริกาไม่มีการใช้กระสุนจริง ปืนทุกกระบอกบรรจุกระสุนเปล่า ส่วนระเบิดมือใช้กระสุนฝึกที่สร้างควันจำลอง
จึงไม่มีผู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิตจริง ความสูญเสีย การเสียแนวป้องกัน และการเจาะทะลวงแนวรบทั้งหมด จะได้รับการตัดสิน ณ จุดเกิดเหตุโดยคณะกรรมการผู้ตัดสินเฉพาะกิจที่กองบัญชาการส่งไป
ส่วนเกณฑ์ที่คณะกรรมการใช้ตัดสินแพ้ชนะนั้นมีหลักการรัดกุมอย่างยิ่ง
ข้อแรกคือการได้หรือเสียพื้นที่ตั้งรับ
ภารกิจหลักของฝ่ายน้ำเงินคือยึดพื้นที่ป้องกันไว้ให้มั่น ตราบใดที่ช่องเขาสำคัญและแนวป้องกันหลักยังไม่ถูกตีแตกก่อนเวลา ก็ถือว่ายังรักษาแนวป้องกันไว้ได้มั่นคง คะแนนย่อมสูง