เสียงปืนค่อย ๆ เงียบลง ก่อนเสียงนกหวีดสั่งยุติการฝึกจากศูนย์บัญชาการจะดังขึ้น
การฝึกจำลองรุกและรับระหว่างฝ่ายแดงกับฝ่ายน้ำเงินที่ดำเนินมาตลอดทั้งวันสิ้นสุดลง
ทหารตามจุดต่าง ๆ ในพื้นที่ฝึกพากันถอดเครื่องหมายประจำฝ่ายออก
คณะกรรมการผู้ตัดสินรวบรวมคะแนน ฝ่ายแดงแม้มีกำลังพลเหนือกว่า แต่กองร้อยที่เป็นกำลังหลักในการเจาะแนวรบถูกกวาดล้างจนหมด แผนจู่โจมปีกข้างล้มเหลว ส่วนการบุกโจมตีตรงหน้าก็ไม่อาจเจาะแนวป้องกันหลักของฝ่ายน้ำเงินได้ ผลสำเร็จของภารกิจจึงต่ำกว่าเกณฑ์อย่างมาก
เมื่อประเมินทุกด้านแล้ว ฝ่ายแดงพ่ายแพ้ในการฝึกจำลอง ส่วนกองพันที่ 2 ของฝ่ายน้ำเงินเป็นฝ่ายชนะ
ภายในศูนย์บัญชาการของฝ่ายแดงเต็มไปด้วยบรรยากาศอึมครึม ผู้บังคับกองพันกับนายทหารฝ่ายเสนาธิการมองรายงานประเมินผลด้วยสีหน้าบึ้งตึง
กระทั่งรายงานการรบฉบับสมบูรณ์ส่งมาถึง พวกเขาจึงได้อ่านรายละเอียดทั้งหมดของการซุ่มโจมตีในหุบเขาทางตะวันตกอย่างถี่ถ้วน
หลังอ่านจบ ภายในกองบัญชาการกองพันก็เงียบงัน
ผู้บังคับกองพันฝ่ายแดงเห็นชื่อลอว์รีในรายงาน จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือความไม่อยากเชื่อว่า “หมวดหนึ่ง กองร้อยเอ ผู้หมวดลอว์รีงั้นหรือ?
เจ้าหนุ่มนี่เป็นคนทำลายไพ่ตายใบใหญ่ที่สุดของพวกเรา แถมยังจับสจวร์ตได้ด้วย?”
นายทหารฝ่ายยุทธการถอนหายใจ “กองร้อยหนึ่งถูกผู้หมวดคนเดียวปิดทางไว้หมด ศึกนี้พวกเราแพ้อย่างน่าเจ็บใจจริง ๆ”
ไม่ไกลนัก นายทหารข่าวกรองคนหนึ่งมองรายละเอียดในรายงานการรบแล้วกล่าวว่า
“ไม่เลยครับ นี่ไม่ใช่เรื่องน่าเจ็บใจ ท่านพันตรี ถ้าเป็นคนอื่นทำเรื่องนี้ ผมคงตกใจมาก แต่ถ้าเป็นเขา ผมกลับคิดว่าเป็นเรื่องปกติ”
ผู้บังคับกองพันหันไปมองนายทหารข่าวกรองคนนั้น
นายทหารผู้นี้เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนนายร้อยเวสต์พอยต์เช่นเดียวกับลอว์รี
แม้เพิ่งมาประจำการได้ไม่นาน เขาก็ได้รับความไว้วางใจจากผู้บังคับกองพันด้วยพื้นฐานทางการทหารที่แน่นปึ้ก