เขตคลอง ช่วงบ่าย
กลิ่นใบไม้เน่าเปียกชื้นอบอวลอยู่ในอากาศ
ลอว์รีแหวกพุ่มไม้ริมฝั่งตะวันตกของทะเลสาบกาตุนออกมา เครื่องแบบด้านหลังชุ่มเหงื่อ มีใบไม้แห้งติดอยู่สองสามใบ
ในมือเขาถือสมุดบันทึกภาคสนามเล่มหนึ่ง ขอบสมุดสึกจนมน หน้ากระดาษเต็มไปด้วยเส้นชั้นความสูงและบันทึกกำกับยุบยับ
เขาจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไรที่เดินสำรวจพื้นที่แห่งนี้
นับตั้งแต่มีประกาศการฝึกซ้อมเมื่อสัปดาห์ก่อน ทุกวันหลังฝึกเสร็จ ลอว์รีจะพกเข็มทิศกับสมุดบันทึกภาคสนามมาด้วย
เดินให้ทั่วพื้นที่จำลองการฝึกซ้อมซึ่งมีขนาดราว 5 ตารางกิโลเมตร
เมื่อวานนี้ ร้อยเอกคาร์ลบอกลอว์รีว่า “การรบจำลองครั้งนี้ กองพันที่ 2 ของเราเป็นฝ่ายน้ำเงิน รับหน้าที่ตั้งรับ ส่วนกองพันที่ 1 กับ 3 เป็นฝ่ายแดง พวกเขาเป็นฝ่ายบุก”
กำลังพลของฝ่ายแดงมีมากกว่าฝ่ายน้ำเงินถึงสองเท่า หากต้องการรักษาที่มั่นไว้ให้ได้ จึงจำเป็นต้องอาศัยความได้เปรียบจากภูมิประเทศ
ส่วนกลยุทธ์ตั้งรับโดยละเอียดเป็นหน้าที่ของกองบังคับการกองพันและฝ่ายเสนาธิการ
โดยทั่วไปแล้ว ผู้บังคับบัญชาระดับกองร้อยและหมวดเพียงทำตามคำสั่ง รับผิดชอบภารกิจที่ผู้บังคับบัญชามอบหมายก็พอ
ในฐานะผู้กอง ลอว์รีเพียงต้องเข้าร่วมการชี้แจงภารกิจก่อนการฝึกซ้อม ซึ่งกองพันเป็นผู้จัดขึ้น แล้วรับคำสั่งที่ชัดเจนเกี่ยวกับพื้นที่ตั้งรับและภารกิจจากฝ่ายเสนาธิการยุทธการ
แต่ลอว์รีไม่คิดเช่นนั้น ประสบการณ์ที่ได้เรียนจากโรงเรียนนายร้อยเวสต์พอยต์ทำให้เขาคุ้นชินกับการปฏิบัติต่อการฝึกซ้อมทุกครั้งราวกับเป็นสงครามจริง