หลิวจื่อเยียนยั่วยวนแนบชิดอยู่บนร่างของเย่ฉางเทียน แต่ในแววตาของนางกลับแวบผ่านความเย้ยหยันที่ยากจะสังเกตเห็น
นางไม่มีทางมาหาเย่ฉางเทียนเพื่อกลับมาคืนดีกันด้วยใจจริงหรอก
ถึงแม้ตอนนี้เย่ฉางเทียนจะไม่ใช่ศิษย์งานคลุกฝุ่นขยะรากวิญญาณเทียมอีกต่อไป แต่ก็ไม่มีทางเทียบเคียงเทพบุตรแห่งสำนักไท่เสวียนได้เลย
ที่มาหาเย่ฉางเทียน ก็เพียงเพราะความลับที่อยู่ในตัวเย่ฉางเทียนเท่านั้น!
เจ้านี่ชัด ๆ ว่าเป็นขยะรากวิญญาณเทียม แต่กลับสามารถทะลวงเข้าสู่ขอบเขตสร้างฐานได้เงียบ ๆ และกลายเป็นศิษย์ในของสำนักไท่เสวียน
เขาจะต้องได้รับวาสนาที่ท้าทายสวรรค์มาแน่นอน!
แค่ช่วงชิงวาสนาของเย่ฉางเทียนมาได้ นางหลิวจื่อเยียนก็จะสามารถท้าทายสวรรค์เปลี่ยนแปลงชะตาชีวิต ต่อไปก็ไม่ต้องใช้เรือนร่างเพื่อเอาใจผู้ชายคนไหนอีก!
สำหรับเรื่องการจัดการกับเย่ฉางเทียนนั้น
หลิวจื่อเยียนยังคงมั่นใจอย่างมาก
ถึงแม้ไม่กี่วันก่อนนางจะไปถอนหมั้นกับเย่ฉางเทียน แยกทางกับเย่ฉางเทียนไปเรียบร้อย แต่เย่ฉางเทียนเป็นคนเช่นไรนางจะไม่รู้ได้อย่างไร?
หลายปีมานี้ เย่ฉางเทียนเป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ภักดีที่สุดข้างกายนาง
แค่นางกระดิกนิ้ว มอบความหวานสักหน่อยให้เย่ฉางเทียน เย่ฉางเทียนก็จะกลับมาขอคุกเข่าแทบชายกระโปรงของนางอีก
"หลิวจื่อเยียน ถอยออกไป!"
เย่ฉางเทียนผลักหลิวจื่อเยียนออกไปด้วยมือเดียว แล้วพูดอย่างโมโหว่า "ถ้าเจ้ามาชำระหินวิญญาณส่วนที่เหลือ ข้าก็ยินดี แต่ถ้าเจ้ามาแก้สวาท ก็อย่ามาสะบัดบิดยั่วเย้าต่อหน้าข้า ไปหาท่านเทพบุตรของเจ้าเถอะ"