"ไม่สะดวกงั้นหรือ?"
เย่ฉางเทียนตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจในทันใด
ไม่จริงใช่ไหม?
เดิมทีเขาคิดจะเร่งรัด หาเศษหินวิญญาณจากเยว่ชิงซวง
ใครจะรู้ว่าในยามสำคัญ เยว่ชิงซวงกลับมีแขกมาเยือน!
ช่างเถอะ
พรุ่งนี้ค่อยหาทางจัดการหินวิญญาณด้วยตนเองแล้วกัน
"ศิษย์น้องชิงซวง เช่นนั้นข้าขอกลับเรือนไปพักผ่อนก่อน"
เมื่อเยว่ชิงซวงไม่สะดวก ก็กลับไปนอนหลับให้เต็มอิ่มเสียหน่อย
บำรุงกำลังให้เต็มเปี่ยม เผื่อยามจำเป็น!
เยว่ชิงซวงมองแผ่นหลังของเย่ฉางเทียน ไม่เอ่ยอันใดอีก แต่อุ้มสมุดภาพเล่มหนึ่งมุ่งหน้ากลับเรือนของตนเอง
สมุดภาพเล่มนี้เป็นของสะสมของศิษย์พี่หญิง
ได้ยินว่าดูแล้วจะเรียนรู้เคล็ดลับการฝึกคู่ได้มากมาย
นางต้องตั้งใจศึกษาให้ดีแล้ว
……
เช้าวันรุ่งขึ้น
เย่ฉางเทียนตื่นขึ้น จัดแจงเล็กน้อย ก็เตรียมลงเขาไปยังเมืองเทียนเยวียน
เมืองเทียนเยวียน!
นี่คือเมืองที่อยู่ใกล้สำนักไท่เสวียนที่สุด อยู่ภายใต้การคุ้มครองของสำนักไท่เสวียน
และเพราะตั้งอยู่ใกล้สำนัก ทำให้เมืองเทียนเยวียนเป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในรัศมีหลายพันลี้ มีผู้บำเพ็ญนับล้านมาชุมนุม ณ ที่แห่งนี้
เพราะเหตุใด
เมืองเทียนเยวียนไม่เพียงมั่งคั่งรุ่งเรือง ทรัพยากรฝึกตนอุดมสมบูรณ์ และยังอยู่ใต้หน้าผาสำนักไท่เสวียน ผู้คนจากสำนักมักปรากฏกายอยู่เนือง ๆ
เพียงอยู่ที่เมืองเทียนเยวียน ก็มีโอกาสถูกคนของสำนักไท่เสวียนมองเห็น
หากได้เข้าสำนักไท่เสวียน อันเป็นสำนักชั้นนำแห่งแคว้นเป่ยอวี้ ได้เป็นศิษย์ของสำนัก สำหรับผู้บำเพ็ญทั่วไปก็ไม่ต่างอะไรกับปลาตะเพียนกระโดดข้ามประตูมังกร!