วันที่ 7 พฤษภาคม ฉันถูกเสียงโทรศัพท์ปลุกตั้งแต่เช้า จึงยกมือกุมคอที่ตึงปวดเล็กน้อยแล้วรับสาย
คนจากบริษัทรับเหมาตกแต่งโทรมา เขาบอกว่าจะมาถึงในอีก 20 นาที
ฉันลุกจากโซฟา นั่งตั้งสติอยู่ครู่หนึ่ง
จากนั้นหยิบแปรงสีฟันจากกระเป๋าเดินทางมาแปรงฟันล้างหน้า
ฉันไปหยิบขนมปังที่ซื้อมาเมื่อวานจากรถกระบะ กินไปไม่กี่คำแล้วกระดกน้ำแร่ไปครึ่งขวด
ออกไปเดินเล่นในลานบ้าน พลางนึกชื่นชมว่าอากาศชนบทนี่ดีจริง ๆ
ไม่นานนัก คนจากบริษัทรับเหมาตกแต่งก็มาถึงลานบ้าน
หลังทักทายกันสองสามคำ เราก็เข้าไปดูโครงสร้างภายในบ้านด้วยกัน
ฉันอธิบายอย่างละเอียดว่าต้องการปรับปรุงตรงไหนบ้าง และมีข้อกำหนดอะไรบ้าง
พนักงานตั้งใจฟังไปพลาง จดลงกระดาษไปพลาง
1. เปลี่ยนประตูหน้าต่างทั้งหมดเป็นกระจกกันระเบิดและกันกระสุน พร้อมรับประกันว่าปิดผนึกแน่นหนาและเก็บความร้อนได้ดีเยี่ยม
2. ติดตั้งฉนวนกันความร้อนบนผนังทั้งบ้าน
3. ทำระบบกันน้ำบนหลังคาบ้านหลักกับเรือนข้างให้แน่นหนาทั่วทั้งหลัง พร้อมเสริมความแข็งแรง รับประกันว่าฝนตกแล้วไม่รั่ว และหิมะตกหนักแล้วหลังคาไม่ถล่มในอีกหลายปีข้างหน้า
4. ติดตั้งห้องกันลมไว้ด้านนอกประตูใหญ่ เป็นห้องเล็ก ๆ ครอบบริเวณทางเข้าเพื่อป้องกันไม่ให้อากาศเย็นด้านนอกไหลตรงเข้าบ้าน วัสดุที่ใช้ต้องเป็นชนิดเดียวกับวัสดุเปลี่ยนประตูหน้าต่าง
5. รื้อเตียงเตาในเรือนตะวันออกกับเรือนตะวันตกหลังเล็กแล้วก่อใหม่ วัสดุก่อผนังต้องเป็นชนิดดีที่สุด รับประกันได้ว่าจะไม่พังทลายไปอีกหลายสิบปี
นอกจากนี้ ให้ติดตั้งเตาผิงในเรือนตะวันออก โดยต่อช่องควันเข้าไปในเตียงเตาโดยตรง
ติดตั้งช่องให้ความร้อนจากเตาผิงเชื่อมกับเครื่องทำน้ำอุ่นในห้องน้ำ รับประกันว่าแค่ก่อไฟในเตาผิงก็มีน้ำร้อนให้อาบ
6. ก่อเตาใหม่ทั้งหมด ส่วนเตาในเรือนตะวันตกหลังเล็กให้สร้างใหม่ตามแบบเดิม
สำหรับเตาในเรือนตะวันออก ให้ก่อเตาเล็กเพิ่มทั้งทางซ้ายและขวา โดยสร้างต่อจากเตาเดิม แบบนี้จะได้ต้มน้ำและผัดอาหารพร้อมกันสะดวก
7. ติดตั้งเตาผิงอีกเตาในห้องด้านนอกเรือนตะวันตกหลังเล็ก
8. ติดตั้งตู้เสื้อผ้าในเรือนตะวันตกหลังเล็ก ให้ผนังตู้เสมอกับผนังห้องด้านนอก และติดตั้งประตูลับไว้ตรงกลางตู้
พนักงานจดข้อกำหนดของฉันลงไปทีละข้อ
เขาใช้ตลับเมตรวัดขนาดส่วนต่าง ๆ ของบ้าน แล้วบอกว่าจะนำรายละเอียดทั้งหมดกลับไปให้บริษัทประเมินราคา อย่างช้าที่สุดบ่ายสองวันนี้จะเสนอราคาให้ฉัน
ถ้าราคาเหมาะสมและฉันรับได้ พรุ่งนี้เช้าคนงานก็จะเริ่มงาน
ฉันรู้ดีว่าการปรับปรุงครั้งนี้คงไม่ถูก แค่เปลี่ยนประตูหน้าต่างกับติดตั้งฉนวนผนังก็ราคาไม่น้อยแล้ว
หลังส่งคนงานกลับ ฉันขับรถไปยังเมืองเล็ก ๆ เติมน้ำมันจนเต็มถังแล้วแวะกินหมาล่าทังหนึ่งชาม
ฉันคิดในใจว่าหมาล่าทังนี่อร่อยจริง ๆ ไม่รู้ว่าครั้งหน้าจะได้กินอีกเมื่อไหร่
วันนี้ที่มาเมืองเล็ก ๆ ก็เพื่อซื้อของกินให้ตัวเอง ระหว่างปรับปรุงบ้านคงไม่อาจวิ่งเข้าเมืองเล็ก ๆ ทุกวันเพื่อกินข้าวมื้อเดียวได้
ฉันซื้อผ้าห่มอีกผืนด้วย เมื่อคืนหนาวจนตัวสั่นไปหมด
ช่วงนี้จะยังไม่กักตุนของ รอให้คนงานปรับปรุงบ้านเสร็จแล้วค่อยเริ่มตุน
ไม่อย่างนั้นคงอธิบายไม่ได้ว่าทำไมถึงขนเสบียงเข้าบ้านทีละเที่ยว ๆ
บ่ายโมงกว่า หัวหน้าคนงานที่จดรายละเอียดโทรมาหาฉัน
เนื่องจากต้องเปลี่ยนประตูหน้าต่างเป็นวัสดุกันกระสุน ราคาจึงแตกต่างกันตามชนิดวัสดุ เขาเสนอราคาให้ฉันเลือกสามระดับ
ราคารวมงานตกแต่งทั้งหมดแล้ว วัสดุกันกระสุนทั่วไป 120,000 หยวน วัสดุกันกระสุนเกรดสูง 380,000 หยวน และวัสดุกันกระสุนเกรดสูงสุด 920,000 หยวน
ฉันถามถึงความแตกต่างของวัสดุทั้งสามชนิด หัวหน้าคนงานก็อธิบายอย่างอดทน
วัสดุทั่วไป เกรดสูง และเกรดสูงสุด ล้วนป้องกันดาบ ปืน และพลองได้
วัสดุเกรดสูงกับเกรดสูงสุดป้องกันระเบิดขนาดเล็กได้
ส่วนวัสดุเกรดสูงสุดทนทานกว่าอีกระดับ แทบไม่มีอะไรทุบให้แตกได้
ฉันลองค้นราคาทางอินเทอร์เน็ตแล้ว ค่าบริการก็ถือว่าสมเหตุสมผล
วันสิ้นโลกมีภัยพิบัติทางธรรมชาติเป็นหลัก วัสดุเกรดสูงก็เพียงพอแล้ว
อย่างน้อยโจรก็เข้าบ้านไม่ได้ ฉันจึงเลือกชุดเกรดสูงทันที
กลับถึงบ้านตอนบ่ายสามพอดี ทีมช่างจะมาพรุ่งนี้ วันนี้ฉันก็ไม่รู้จะทำอะไรดี
สุดท้ายฉันตัดสินใจเดินสำรวจบริเวณรอบ ๆ เพื่อทำความคุ้นเคยกับภูมิประเทศ
ออกจากประตูหน้าลานบ้านไปก็เจอทางเล็ก ๆ ที่ทอดออกไปสู่โลกภายนอก
ตรงจุดห่างจากทางเล็กราว 50 เมตร มีทางลาดขึ้นเขาที่ไม่ชันนัก ฉันปีนขึ้นไปจากตรงนั้น อยากเห็นว่าภูเขาเล็ก ๆ ที่โอบล้อมบ้านมีหน้าตาเป็นอย่างไร
พอปีนขึ้นไปถึงทางลาด ฉันก็มองเห็นภาพรวมชัดเจน ภูเขาลูกนี้ไม่ชันเลย รอบด้านมีแต่เนินเขาลาดเอียงอย่างนุ่มนวล
ฉันตั้งใจตั้งชื่อเพราะ ๆ ให้ภูเขาลูกนี้ว่าเขาโอบน้อย
ไกลออกไปมีภูเขาซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ทั้งใกล้และไกล สุดสายตาเห็นแต่สีเขียวชอุ่ม ชวนให้ปลอดโปร่งสบายใจ
ภูเขาทุกลูกปลูกต้นแอปเปิลไว้เต็มไปหมด รวมถึงเขาโอบน้อยที่น่ารักของฉันด้วย
ตอนนี้เพิ่งผ่านช่วงดอกไม้ร่วงไปไม่นาน ผลอ่อนสีเขียวเป็นพวง ๆ เริ่มงอกออกมา
ฉันถึงบางอ้อ ที่แท้ก็เพราะอย่างนี้นี่เองถึงเรียกว่าฐานปลูกแอปเปิล
แต่ต้นผลไม้เหล่านี้มีเจ้าของทั้งหมด ในหุบเขามีโรงงานแปรรูปผลไม้ซานกั่วอยู่แห่งหนึ่ง
ปกติโรงงานไม่เปิด พอถึงฤดูผลไม้สุกก็จะมีคนงานจำนวนมากมาช่วยกันเก็บผล แล้วนำไปขายพร้อมกัน
ทางทิศใต้ของภูเขามีหุบเขาเล็ก ๆ อยู่แห่งหนึ่ง ห่างจากฉันราว 100 เมตร
มีต้นไม้ใหญ่เสียดฟ้าต้นหนึ่งโผล่พ้นหุบเขาออกมา กิ่งก้านใบดกหนา
หุบเขาเล็ก ๆ แห่งนี้ดูไม่ธรรมดา แต่ฉันไม่อยากทำให้ตัวเองเหนื่อยเกินไป อีกทั้งกลัวว่าข้างในจะมีงู จึงไม่ได้เข้าไปและหันกลับบ้าน
เช้าตรู่วันถัดมา ทีมช่างก็มาถึง
หัวหน้าคนงานบอกว่าต้องจ่ายเงินมัดจำ 50,000 หยวนถึงจะเริ่มงานได้ ฉันคิดดูแล้วก็สมเหตุสมผล จึงจ่ายเงินมัดจำอย่างไม่ลังเล
ทีมช่างแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งถอดประตูหน้าต่าง อีกกลุ่มใช้ค้อนใหญ่ทุบเตียงเตากับเตา
หัวหน้าคนงานบอกว่าทำแบบนี้จะประหยัดเวลาและส่งงานได้เร็วขึ้น อย่างมาก 10 วันก็เสร็จ เพราะยังมีงานอื่นรออยู่
เดิมทีฉันควรได้คิวทีหลัง แต่พ่อของซูหมี่เป็นลูกค้ารายใหญ่ของพวกเขา ซูหมี่ช่วยฝากฝังให้ ทีมช่างถึงได้เลื่อนคิวให้ฉัน
หัวหน้าคนงานคงดูออกว่าฉันกังวลเรื่องคุณภาพงาน
เขายืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าถึงจะพยายามประหยัดเวลา ก็จะไม่ทำให้คุณภาพการปรับปรุงบ้านมีปัญหาเด็ดขาด
ระหว่างที่ฉันคุยกับหัวหน้าคนงาน คนงานก็ยกโซฟาของฉันออกมา เพราะกลัวเศษกระจกจะแทงโซฟาจนขาด
ใช้เวลาแค่ช่วงเช้า คนงานก็ถอดหน้าต่างเก่าและประตูออกหมดแล้ว เตียงเตากับเตาก็ถูกทุบจนไม่เหลือเค้าเดิม
ตอนเที่ยง คนงานหยิบอาหารกลางวันที่แต่ละคนเตรียมมาจากรถบรรทุกคันใหญ่ แล้วนั่งกินบนขั้นบันไดหน้าประตู
ฉันเองก็หยิบขนมปังกับไส้กรอกจากรถกระบะคันเล็กของตัวเองมากิน
คนงานคุยกันไปกินข้าวไป ส่วนฉันนั่งกินเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ คนเดียว
ก่อนหน้านี้ฉันเคยอ่านในอินเทอร์เน็ตว่าอย่าเอาอกเอาใจคนงานตกแต่งบ้านเกินไป ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะคิดว่าลูกค้ารังแกง่าย แล้วลดขั้นตอนหรือใช้วัสดุน้อยลง
ฉันรู้ว่าไม่ควรเหมารวม แต่ถ้าบังเอิญเจอคนงานแย่ ๆ เข้าจะทำยังไง ฉันเลยไม่กล้าเข้าไปชวนคุยพล่อย ๆ
ถ้าจะขอบคุณจริง ๆ ก็รอให้งานเสร็จแล้วค่อยว่ากัน
บรรยากาศชวนกระอักกระอ่วนอยู่พักหนึ่ง ฉันเองก็อธิบายไม่ถูกว่าตรงไหนที่รู้สึกแปลก ๆ
บางทีฉันอาจไม่ควรเฝ้าดูงานอยู่ที่นี่ตลอด กลับมาตรวจงานตอนบ่ายทุกวันก็พอ
พอดีเมื่อไม่กี่วันก่อนซูหมี่ชวนฉันไปดูคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เพิ่งสร้างเสร็จ
ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาถามเธอว่าพรุ่งนี้ว่างไปเที่ยวด้วยกันไหม
ซูหมี่ตอบกลับทันทีว่า “ว่าง! จะไปเที่ยวไหน มาบ้านฉันไหม หรือจะออกไปข้างนอกกัน?”
ฉันคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “ไปดูบ้านเธอก่อนแล้วกัน ไว้มีโอกาสค่อยออกไปเที่ยวกันนะ”
ซูหมี่ไม่ค่อยมีเพื่อน
ตั้งแต่ฉันย้ายบ้าน ถึงเราจะไม่ได้เจอกันสักครั้งในรอบปี เธอก็ยังเล่าเรื่องชีวิตประจำวันให้ฉันฟังจ้อทุกวัน
ฉันคงนับเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของเธอ
ตอน 5 โมงครึ่งเย็น คนงานเตรียมเลิกงาน
พวกเขาช่วยยกโซฟากลับเข้าห้องอย่างเอาใจใส่
ฉันนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาจนถึงสองสามทุ่ม แล้วก็ไม่รู้ว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่
วันที่ 8 พฤษภาคม ฉันนอนหลับสนิทไร้ฝันจนฟ้าสาง เพิ่งเริ่มล้างหน้าล้างตา คนงานก็มาถึงแล้ว
ฉันทักทายหัวหน้าผู้รับเหมาไปสองสามคำ จากนั้นก็ขับรถกระบะมือสองคันเล็กไปบ้านซูหมี่
รถกระบะกระแทกโครมครามตลอดทาง เกือบสองชั่วโมงกว่าจะถึงคฤหาสน์ของซูหมี่ จนรู้สึกเหมือนก้นช้ำไปหมด
ซูหมี่ยืนรออยู่หน้าประตู คอยมองไปทางไกลอย่างกระตือรือร้น ดูออกว่าเธอกำลังรอฉันและตั้งตารอให้ฉันมาหามาก
แต่พอรถกระบะของฉันจอดหน้าประตู เธอกลับไม่ตอบสนองแม้แต่นิดเดียว ยังคงมองไปทางไกลอยู่
ฉันลงจากรถ เดินกะเผลกเข้าไปหาเธอ เธอถึงค่อย ๆ ละสายตากลับมา
จากนั้นสายตาก็จับจ้องใบหน้าฉัน จู่ ๆ เธอก็ร้องเสียงหลงว่า “อ๊า!! เธอมาแล้ว!”
เธอคว้าแขนฉัน ดึงเข้าไปกอดแล้วลากเข้าไปในคฤหาสน์
ระหว่างเดิน เธอก็พูดจ้อไม่หยุดว่า “โธ่ ทำไมขับรถกระบะมาไกลขนาดนี้ ต้องเหนื่อยมากแน่ ๆ เลย ฉันไม่อยากเชื่อจริง ๆ ว่าเธอจะมุดออกมาจากรถกระบะได้ด้วย”
พูดจบเธอก็กลั้นไม่ไหว ระเบิดหัวเราะออกมาเสียงดัง
ฉันพลอยหัวเราะตามความกระตือรือร้นของเธอไปด้วย แล้วก็แอบด่าตัวเองในใจว่าโง่จริง ๆ
คฤหาสน์หลังเล็กตรงหน้าดูไม่ต่างจากในโทรทัศน์ ตกแต่งหรูหราอลังการ มีทั้งหมดสามชั้น
ชั้นหนึ่งเป็นห้องรับแขกขนาดใหญ่ เตาผิงที่สวยหรูมากฝังอยู่ในผนัง ให้ความรู้สึกเหมือนคฤหาสน์ของคนรวยในซีรีส์ฝรั่งเลยทีเดียว