ซูซิงจูกับพูยีเฉิงเพิ่งลุกขึ้นจากเตียงนอนนุ่มฟู
เสียงตงตงตะโกนดังลั่นมาจากห้องนั่งเล่น
"พ่อคะแม่! มาดูเร็วๆ!"
"ในรายการวาไรตี้ที่พวกเราเคยออกมีคนชมพ่อกับแม่อยู่!"
ซูซิงจูกับพูยีเฉิงมองหน้ากัน ต่างก็รู้สึกงง
ทันใดนั้นทั้งคู่ก็เข้าใจ — ต้องเป็นคิมแจกิเพื่อนของพูยีเฉิงที่ชมพวกเขาแน่นอน!
เพื่อนแท้! ซื่อสัตย์ต่อมิตรจริง!
ทั้งสองใส่ชุดนอนเดินออกมาที่ห้องนั่งเล่น พอดีเห็นคิมแจกิกำลังโบกมือโบกเท่าเล่าเรื่องให้เสิ่นฉีฟัง
"เสิ่นฉีลองคิดดูสิ พูยีเฉิงตอนนั้นโชว์ในรายการของพวกเราได้เจ๋งมาก ได้แฟนคลับมาเพียบ!"
"ซูซิงจูก็เดิมทีเป็นคนหัวเซี่ยเหมือนพวกคุณ ถึงแม้ตอนนี้จะย้ายสัญชาติมาปังกั๋วแล้ว แต่จำนวนแฟนคลับกับระดับฐานะดาราก็สูสีกับหลี่ฮวนเกอเลย!"
"มีสองคนนี้ลงมา รายการวาไรตี้ใหม่ของพวกเราจะไม่ฮิตได้ยังไง!"
[โอ๊ย! นี่มันหน้าด้านไปนิดนึงนะเธอ!]
[พูยีเฉิงโชว์เจ๋ง? คิมแจกิ จะไม่ย้อนกลับไปดูเวอร์ชันประวัติศาสตร์ใหม่อีกรอบเหรอ?]
[ซูซิงจูสูสีกับหลี่ฮวนเกอ? ฉันขอ…ขอเบ้ขี้แตกพ่นใส่กระจายทั่วฟ้าเลย!]
[เข้าใจหน่อยน่า คนวงการบันเทิงตอนชมใครก็ขยายความไปนิดหน่อยธรรมดา]
[เรียกว่า "นิดหน่อย" ได้ยังไงวะ?]
……
ซูซิงจูกับพูยีเฉิงมองหน้ากันอีกครั้ง
"คิมแจกิขยายความไปนิดนึง… แต่โดยรวมๆ… ก็เหมือนจะไม่ผิดอะไร…"
"ใช่ป่ะ?"
"คนในวงการก็ชมกันแบบนี้แหละ… ใช่ป่ะ?"
"งั้น… อย่างน้อยคิมแจกิก็ตั้งใจดี ใช่ป่ะ?"