ประตูเปิดออก ใบหน้าเจ้าเล่ห์ของหงเถาก็ปรากฏขึ้นตรงทางเข้า
เสิ่นเสี่ยวคุนอึ้งงันไปชั่วครู่
เสิ่นฉีโผล่หัวขึ้นมาอีกครั้ง พูดด้วยความรำคาญเจือนิดหน่อยว่า
"ของขวัญฝากไว้ ตัวคนกลับไปก็พอ"
"เอ๊ะ ๆ เดี๋ยว ๆ..."
หงเถารีบแทรกตัวเข้ามา แล้วยื่นของขวัญในมือให้เสิ่นเสี่ยวคุน
"เสี่ยวคุนจ๋า สุขสันต์วันเกิดนะ!"
"โอ้หรอ? กำลังทำอาหารกันอยู่เหรอ? ฉันมาถูกเวลาพอดีเลยสินะ"
เสิ่นฉีแหงนตามองฟ้า แล้วหมุนตัวกลับเข้าครัวไปอีก
ผลปรากฏว่าเสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้นอีกครั้ง
"แม่กลับมาแล้ว!" เสิ่นเสี่ยวคุนตื่นเต้นวิ่งไปเปิดประตูอีกครั้ง
พอเปิดออกปุ๊บ ก็เป็นพรึ่บใหญ่เลยทีเดียว
ไป๋ชิงเหอ หลินเซียวลู่ ซูซิงจู สามครอบครัวรวมเก้าชีวิต ถือของขวัญมากันครบทุกคน
พอประจันหน้ากัน ทุกคนก็เข้าใจในสิ่งที่อีกฝ่ายคิดโดยไม่ต้องพูด
เด็ก ๆ เห็นหน้ากันปุ๊บก็สนุกกันไปใหญ่ทันที
ผู้ใหญ่ทั้งสามบ้านมองเสิ่นฉีแล้วก็แค่ยิ้มกันเฮง ๆ
เสิ่นฉีงงสุด ๆ
"ไม่ใช่... บ้านพวกนายไม่มีเหรอ? วันไหว้พระจันทร์นะ พวกนายไม่ต้องไปฉลองกับผู้ใหญ่ที่บ้านกันเหรอ?"
"มาบ้านฉันทำไมล่ะ?"
จี้หมิงยิ้มแหย "เราก็แค่มาร่วมฉลองวันเกิดให้เสี่ยวคุนน่ะ"
"ไม่ต้องมาร่วมฉลองหรอก เสี่ยวคุนมีฉันกับฮวนเกอฉลองให้ก็พอแล้ว"
"ไม่ไม่ไม่!" เผิ่ยอีเฉิงทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา "พวกเราทุกคนอยากฉลองวันเกิดให้เสี่ยวคุน!"
เหลียงปินหัวเราะตาม "มาถึงแล้ว ความตั้งใจก็ส่งมาถึงแล้ว จะไม่ให้กินข้าวมื้อนึงก็ได้เหรอ?"
ไป๋ชิงเหอ หลินเซียวลู่ กับซูซิงจูก็แค่ยิ้ม
เสิ่นฉีทำได้แค่บอกว่า "ซื้อของมาไม่เยอะเลยนะ!"
"สั่งออนไลน์ตอนนี้ก็ยังทันอยู่" เผิ่ยอีเฉิงคว้ามือถือออกมาสั่งของทันที