ห้องส่งสัญญาณ
หลี่ฮวนเกอรู้สึกทั้งขำทั้งโมโห
เสิ่นเสี่ยวคุนเป็นเด็กดีขนาดไหน กับหลี่ฮวนเกอสนิทแค่ไหน ตอนนี้กลับถูกเสิ่นฉีสอนจนกลายเป็นเด็กมีปัญหาซะได้
จะบอกว่าเอาของแพง ๆ ที่ซื้อไว้สลับเป็นของถูก ๆ ราคาถูกแทน ก็ยังพอไม่เท่าไร
บอกว่าโต ๆ ต้องซื้ออาหารเสริม แอบอ้างค่าคอร์สพิเศษ...
ขนาดวิธีแกล้งป่วยยังคิดได้
ถึงแม้จุดประสงค์จะดี แต่วิธีการมันดูจะผิด ๆ อยู่หน่อยไหม?
ฉันหลี่ฮวนเกอก็เป็นดาราที่คนเรียกว่านักการกุศลนะ ฉันจะตระหนี่ขนาดนั้นเลยเหรอ?
หลี่ฮวนเกอก็พอเดาได้ว่าเสิ่นฉีคิดอะไร เขาต้องคิดว่าดาราทำการกุศลเพื่อชื่อเสียงล้วน ๆ ไม่ได้จริงใจจริงใจ
ดูจากที่เสิ่นฉีใส่ใจเด็ก ๆ ในสถานสงเคราะห์แสงแดด ท่าทีที่เขามีต่อกลุ่มผู้นำ เขาต้องไม่ชอบวิธีการแบบนี้แน่ ๆ
คำพูดของซูซิงจูดังขึ้นอย่างช้า ๆ
"ถึงจุดประสงค์ของเสิ่นฉีจะดี แต่ใช้เสี่ยวคุนมาหาเงินจากน้องฮวนเกอ วิธีแบบนี้ฉันยากจะเห็นด้วย"
"ตอนนี้คนทั่วเน็ต 20 ล้านคนกำลังดูเสิ่นฉีกับเสี่ยวคุน ในนั้นต้องมีเด็ก ๆ อยู่บ้าง..."
หลี่ฮวนเกอหรี่ตาลงเล็กน้อย
ได้ ๆ ๆ พูดอีกครึ่งเดียว ชี้นำอีกตามเคย
"อื้ม! นี่คือสิ่งที่ฉันอยากพูดเหมือนกัน!"
หลี่ฮวนเกอยิ้มมองซูซิงจูหนึ่งครั้ง จากนั้นก็มองกลับไปที่เสิ่นฉีและเสี่ยวคุนบนจอใหญ่
"เสี่ยวคุนจะฉลาดแค่ไหน ก็แค่เด็กที่ยังไม่ถึง 6 ขวบ เขายากที่จะคิดไปถึงระดับที่พี่ซิงจูพูดถึงเมื่อกี้ ไม่รู้วิธีสอนคนทั่วไป"
"การทำอะไรให้สำเร็จด้วยวิธีการโกหก แบบนี้ไม่ควรเอาเป็นแบบอย่าง!"