ช่วงนี้ นักแต่งเนื้อร้องนักแต่งทำนองจำนวนไม่น้อยที่กำลังดูถ่ายทอดสดรายการอยู่ พลางกรีดหน้าอกกระโจน!
พวกเขารู้สึกถึงความลึกซึ้งบางอย่างจากเพลง "ในฤดูใบไม้ผลิ" แต่น่าหงุดหงิดที่เองก็แต่งแบบนี้ไม่ออก!
แล้วตอนนี้เสิ่นฉีกลับไม่รู้จักหน้าปิดหน้าเลย พูดว่าเพลงแบบนี้มีเพียบ มันช่างน่าหมั่นไส้เหลือเกิน!
หลี่ฮวนเกอยิ้มบาง ๆ ขณะที่ซูซิงจู ไป๋ชิงเหอ และหลินเซียวลู่ถอนใจเบา ๆ
เสิ่นฉีฟังดูเหมือนคนจริง ๆ ไม่ใช่คน แต่นี่ไม่ใช่การด่า หากแต่เป็นการชื่นชมเสียมากกว่า
จี้หมิงกับผู่อี้เฉิงก็อึดอัดใจไม่ต่างกัน จริงอยู่ว่าพวกเขาเป็นราชาเพลง แต่พวกเขาก็เป็นนักแต่งเพลงและครีเอเตอร์เหมือนกัน
ผ่านมาตั้งกี่ปี แต่งเพลงลึกซึ้งมาแล้วหลายเพลง แล้วทำไมกัน ถึงไม่เคยแต่ง "ในฤดูใบไม้ผลิ" ออกมาได้สักที ในวัยที่เหมาะสมที่สุดกับเพลงแบบนี้?
คอมเมนต์สดยังคงแน่นขนัด บ้างก็คุยเรื่อง "ในฤดูใบไม้ผลิ" เมื่อครู่ บ้างก็เดากันถึงเพลงที่สองที่เสิ่นฉีพูดถึง "หนุ่มแก่"
ภายใต้ความคาดหวังมโหฬารเช่นนี้ เสิ่นฉีก็ในที่สุดก็ขับขานออกมาอย่างช้า ๆ
เพลงนี้ เสิ่นฉีเลือกร้องให้จบ
เพลงแต่ละเพลงย่อมมีวิธีถ่ายทอดที่ต่างกัน เสิ่นฉีเริ่มด้วยการเล่าเล่าเบา ๆ อย่างง่าย ๆ เหมือนกำลังเล่าความหลังธรรมดา ๆ สักเรื่อง
เสียงร้องเปล่าไร้เครื่องดนตรีประกอบ ยิ่งทำให้ความลึกซึ้งของ "หนุ่มแก่" โดดเด่นขึ้น
"นั่นคือคนที่ฉันคิดถึงทั้งวันทั้งคืน รักลึกซึ้งเพียงใด สุดท้ายแล้วฉันควรบอกมันอย่างไร เธอจะยอมรับฉันไหม~~~"
"บางทีอาจจะไม่มีวันได้พูดคำนั้นออกไปเลย ชะตากำหนดให้ฉันต้องร่อนเร่งไปทั่วโลก จะไปมีความห่วงใยได้อย่างไร~~~"
หัวใจของหวังเถียะจู่ถูกแทงเจ็บ รู้สึกเหมือนเห็นภาพในใจตัวเองตอนยังเป็นคนไม่มีชื่อเสียงขึ้นมาทันที