“ก็เพลงใหม่ในแอปเพลงไงล่ะ” หลินหว่านตอบ
เสิ่นฉีโน้มตัวไปข้างหน้า “ขอฉันดูหน่อย”
หลินหว่านเปิดหน้าฟีเจอร์เพลงใหม่ในแอปให้ดู เสิ่นฉีเห็นชื่อเพลงลมชาติพันธุ์สุดเท่กับวงเฟิ่งหวงฉวนฉีได้ทันที
“เร็วขนาดนี้...” เสิ่นฉีพึมพำ
เมื่อคืนก่อนเพิ่งเอามาให้ ตอนเช้านี้ก็ปล่อยออกมาแล้ว?
จริง ๆ ก็เป็นที่เสิ่นฉีขอไว้เอง อยากให้ปล่อยเพลงออกมาก่อนหนึ่งเพลง
“งั้นก็ไม่เป็นไร...”
เสิ่นฉีเอนตัวกลับไปพิงพนักพิงอีกครั้ง
เพลงลมชาติพันธุ์สุดเท่จังหวะสนุกสนานยังคงเปิดวนอยู่ในรถ
ผ่านไปสักพัก ในรถก็เปิดเพลงล่องไปทางเหนือต่อ
ทุกคนกำลังคุยเล่นกันอยู่ หลินหว่านก็ร้องขึ้นมา “เฮ้ย? คนที่ร้องเพลงนี้ก็ชื่อเสิ่นฉีด้วยนี่นา? เป็นพี่ฉีหรือเปล่า?”
เสิ่นฉีไม่พูดอะไร
[......]
[ทีมงานรายการนี่มัน... ทั้งทำทั้งปฏิเสธ!]
[บอกเสิ่นฉีไปตรง ๆ เลยว่าพวกแกู้รู้ทุกอย่างก็จบแล้วไหม? ทำไมต้องมาทำเป็นปิดบังด้วย]
[ฉัน เชียร์เสิ่นฉี ไม่ถูกกับผู้กำกับหมาบ้าแน่นอน!]
...
เพื่อไม่ให้รบกวนการสนทนา ฟานเสียนขับไปสักพักก็ให้หลินหว่านปิดเครื่องเสียง
แล้วหลินหว่านก็เริ่มฮัมเพลง
“พระจันทร์เอ้ย จันทราเอ่ย... หมู่เมฆบาง... ฟากฟ้า... ฮัม ๆ บนฟ้านั้น...”
เสิ่นฉีลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที “เพลงนี้...”
“ฉันฮัมเล่น ๆ น่ะ”
ฟานเสียนหัวเราะ “เราสองคนชอบฟังเพลงเหมือนกัน บางทีก็ชอบฮัมเล่น ๆ ไม่ได้เป็นเพลงอะไร แค่ท่วงทำนองในหัวของเราเอง”
แล้วฟานเสียนก็เริ่มฮัมเพลงบ้าง
“อา~ เคของฉัน... อาเคเร...”
เสิ่นฉีงงไปหมด
[โอ้พระเจ้า! สองสามีภรรยานี่เป็นอัจฉริยะจริง ๆ]
[ยังไม่เห็นอีกเหรอ? ตอนจบของรอบที่แล้วมีภารกิจโผล่มา สื่อชัดเจนว่าอยากให้เสิ่นฉีรู้ว่ากำลังถ่ายทอดสดอยู่]