ไมโครโฟนที่หัวอวี่เจ๋อยื่นออกไปยังที่นั่งผู้ชมกลายเป็นภาพที่อึดอัดอย่างช่วยไม่ได้
ในหัวของเขารื้อคิดหาเนื้อเพลงอย่างรวดเร็ว ในจังหวะกลองที่ถี่รัว สุดท้ายเขาก็นึกออกอีกครั้ง แล้วรับไมโครโฟนคืนมาร้องต่อ
ในตอนนี้เหล่านักร้องในห้องพักศิลปินต่างก็อึ้งกันไป!
ตามปกติแล้ว การมีช่วงอินเทอร์แอกทีฟแบบนี้ในการแสดงของนักร้องที่มีชื่อเสียงถือเป็นเรื่องธรรมดา บางทีช่วงนี้ยังเป็นจุดขายที่เด่นมากอีกด้วย
แต่นี่คือเวทีแข่งขัน ซึ่งไม่เหมาะเลยสักนิด
เวทีนี้กำหนดให้นักร้องแสดงเพลงเพียงลำพัง และถ่ายทอดออกมาอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด เพียงเท่านี้จึงจะแสดงฝีมือการร้องและความสามารถในการสร้างสรรค์เพลงของนักร้องคนนั้นได้อย่างแท้จริง
พูดอีกนัยหนึ่งก็คือ ผิดบริบทนั่นเอง
ถ้าเป็นคอนเสิร์ตหรืองานแสดงกาลครั้งหนึ่ง ก็ไม่มีปัญหา
แต่ตอนนี้ที่นั่งผู้ชมมีกรรมการตัดสิน 500 คน ไม่มีสักคนที่เป็นชาวหัวเซี่ย
ยิ่งไปกว่านั้น เพลงของหัวอวี่เจ๋อยังมีท่อนแร็ปอีกด้วย ยิ่งไม่เหมาะที่จะให้ผู้ชมร้องตามเลย
"ฮือ..."
เฉินมู่หนิงถอนใจเบา ๆ แฝงความรู้สึกเสียดายที่เลี้ยงดูมาไม่สู้คนอื่นเอาไว้ด้วย
หัวอวี่เจ๋อเป็นรุ่นน้องที่เฉินมู่หนิงเห็นแววไว้มากคนหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ยังผ่านบททดสอบของเวทีระดับใหญ่ขนาดนี้ไปไม่ได้
ลองมองไปที่หลี่หย่า ช่องว่างก็ไม่ได้ห่างกันแค่เล็กน้อยเลย
ในที่สุดหัวอวี่เจ๋อก็ร้องจบ ท่ามกลางความผิดพลาดอยู่บ้าง
เหล่านักวิจารณ์เพลงเริ่มลงมาทำหน้าที่
เจ้าซานเหอถอนใจว่า "หัวอวี่เจ๋อมีฝีมือจริง บางทีอาจเป็นเพราะแรงกดดันจากเวทีนี้มากเกินไป บวกกับก่อนหน้านี้หลินปิงก็ยังมีความผิดพลาด ทำให้หัวอวี่เจ๋อยิ่งรับมือไม่ไหว"