“ถ้า~~~โอ้ย~~~”
เนื้อเพลงเดิมคือ “ถ้ารักมาถึงช้าเกินไป……” แต่ด้วยความตื่นกลัว แถมโน้ตบรรทัดแรกของเพลงก็สูงมาก หลินปิงเลยร้องพลาด
ผิดพลาดตั้งแต่ประโยคแรก หลินปิงก็เริ่มหนักใจทันที
[???]
[ไม่ใช่ว่าคนนี้ก็เป็นราชินีของหัวเซี่ยเหรอ? ก่อนหน้านี้เสียงแตกไปหรอ?]
[เสียงแตกตั้งแต่ประโยคแรก? นายแน่ใจนะว่าคนนี้เป็นราชินีของหัวเซี่ย?]
[ไม่ไม่ไม่ พวกนายไม่เข้าใจ ที่หัวเซี่ยเขามีวิธีร้องแบบพื้นบ้านต่างจากวิธีร้องปกติของพวกเรา เป็นแบบเสียงสั่น ๆ ไง]
[ฉันเป็นครูสอนดนตรี ฉันยืนยันได้เลยว่าเธอเสียงแตกจริง!]
“ถ้าฉันฟังไม่ผิด…… เพิ่งนั้นคือร้องเพี้ยนหรือเปล่า?”
ฟานซีเชอถามเสร็จก็รู้สึกว่าคำนี้ยังไม่ตรง
“เหมือนจะ…… เสียงแตก…… ใช่ไหม?”
เขายังหันศีรษะไปมองนักร้องคนอื่นด้วย เหมือนจะไม่มั่นใจในการตัดสินของตัวเองเลย เพราะภาพจำเรื่องความเก่งระดับสุดยอดของราชินีหัวเซี่ยมันแน่นหนาเกินไป
เลอบรองกับโคมูระ อิโซจิไม่ตอบรับ
ในเมื่อเป็นราชินีหัวเซี่ย ไม่ควรจะอยู่ระดับเดียวกับราชินีสามคนที่นั่งอยู่ในนี้เหรอ?
หลี่หย่ารู้สึกเขินอายทันที
ฝ่ายเฉินมู่หนิงกับหลี่ฮวนเกอกลับพูดคุยกันราวกับไม่มีใครอยู่รอบข้าง
“ตื่นกลัวจริง ๆ นะ พลาดตั้งแต่ประโยคแรก ที่เหลือยิ่งจะตื่นกลัวหนักขึ้นไปอีก”
“ใช่ ประโยคแรกไม่รอดมันกระทบจิตใจมหาศาลจริง ๆ ท่อนต่อ ๆ ไปแม้ไม่ค่อยแตก แต่เสียงก็ไม่นิ่งแล้ว”
“เสียดายเลย……”
“เฮ้อ……”
นักร้องสากลทั้งสามจึงมั่นใจในการสันนิษฐานยิ่งขึ้น แต่ความสงสัยในใจกลับทบทวีขึ้นเรื่อย ๆ
แค่นี้เหรอ?
ราชินี?
หลินปิงกลับมาร้องได้ในจังหวะปกติแล้ว ภาพตัดไปยังโซนนักวิจารณ์เพลง