เสิ่นเสี่ยวคุนดูเหมือนจะไม่รู้สึกเลยว่าเสิ่นฉีไม่พอใจเขา
"เอ่อ...ฉันฝึกเปียโนมาเกือบสองชั่วโมง เพิ่งจะพัก"
เสิ่นฉีเลิกคิ้ว มองเสิ่นเสี่ยวคุนที่ทำท่าจะพูดอะไรแต่ก็ไม่พูด
"ฉันให้เธอฝึกหรือไง? ถ้ารำคาญก็ไม่ต้องฝึกสิ"
เสิ่นเสี่ยวคุนหน้านิ่วคิ้วขมวด
[เอ๊ะ? วันนี้เสิ่นฉีดูอารมณ์ไม่ดีเลยนะ]
[ไม่ต้องพูดถึง ถ้าเธอโดนตีจะให้อารมณ์ดีได้ยังไง? แต่ฉันสงสัยว่าเสิ่นฉีโดนตีเพราะอะไรกันแน่]
[คงเพราะเสี่ยวคุนล่ะมั้ง อาจจะโดนจับได้ว่าแกล้งเสี่ยวคุน แล้วคุณฮวนเกอเทียนโฮ่วจับได้ ดูสิตอนนี้เขาไม่พอใจเสี่ยวคุนเข้าแล้ว]
[ไอ้คนเกาะผู้หญิงกิน อยู่บ้านหลังใหญ่ของราชินี ใช้เงินราชินี ยังไม่พอใจอีก? ทำหน้าใส่ใคร? สมน้ำหน้า!]
[บ้า! พี่ฉีของฉันมีงานทำ เขาเป็นนักเขียนนิยายออนไลน์!]
เสิ่นเสี่ยวคุนดูเหมือนจะมีเรื่องจะขอร้องเสิ่นฉี เลยไม่โกรธที่เสิ่นฉีพูดจาไม่ดีใส่
เสิ่นฉีมองออกทันทีว่าเจ้าเด็กนี่มีอะไรซ่อนไว้
"ตามตารางประจำวันของเธอ ช่วงเช้ายังต้องเรียนอะไรอีก?" เสิ่นฉีถาม
"ฉัน...วันนี้ฉันไม่มีตารางอะไร" เสิ่นเสี่ยวคุนพูด "ก่อนกินข้าวเที่ยงฉันจะพักผ่อนทั้งวัน"
เสิ่นฉีคิดว่าเสิ่นเสี่ยวคุนคงไปฟ้องหลี่ฮวนเกอมาแล้ว แล้วกลับมาหาเสิ่นฉีเพื่อกดดันให้แต่งเพลงให้หลี่ฮวนเกออีก
"ตามใจเธอ แต่ฉันแนะนำว่าไปชั้นบนเถอะ"
เสิ่นเสี่ยวคุนเริ่มสงสัย แล้วทำหน้าอยากรู้อยากเห็น
"แกต้องมีเรื่องแน่ๆ! จะไล่ฉันไปให้พ้นทางแล้วทำอะไรเองใช่ไหม?"
จากนั้น เสิ่นเสี่ยวคุนเหมือนนึกอะไรขึ้นได้