เธอพาฉันก้าวเข้ามาในเรือนกระจกของเธอ
ฉันหนีไม่พ้นกลิ่นหอมละมุนของดอกไม้
โดยไม่รู้ตัวฉันลืมทางกลับหมดแล้ว
เธอบอกว่าฉันแข็งแกร่งที่สุดในโลก
ฉันบอกว่าเธอใจดีที่สุดในโลก
โดยไม่รู้ตัวฉันก็กลายเป็นเหมือนดอกไม้ไปแล้ว
……
[คุณคนนี้ต้องเป็นราชาเพลงของหัวเซี่ยที่มีชื่อเสียงมาหลายปีแน่นอน อายุและความผ่านมาทั้งชีวิตเนี่ยของจริงสุด ๆ]
[ถ้าเราบอกว่าพี่เถี่ยจู่เพิ่งเดบิวต์ได้ปีเดียว จะเชื่อไหม?]
[เดบิวต์นานก็ไม่ได้แปลว่าอายุมากกว่าพี่เถี่ยจู่หรอกน่า หลี่หย่ากับเติ้งหงฉีก็เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดแล้ว]
[กลิ่นอายความผ่านมาแบบนี้ คนธรรมดาร้องออกไม่ได้หรอก]
[ถามด้วยความสงสัยล้วน ๆ นะ หน้าสี่เหลี่ยมเป็นของเฉพาะพวกคุณหัวเซี่ยหรือเปล่า?]
เจ้าซานเหอพูดด้วยความประทับใจ
"ยังไงก็ร็อกสุด ๆ!"
"แถมเป็นร็อกที่ต่างจากเพลง 'หัวใจบริสุทธิ์ไขว่คว้าฝัน' ของหลี่ฮวนเกอคนละแบบสุด เหมาะกับหวังเถี่ยจู่สุด ๆ!"
"ใช้เพลงร็อกเป็นพาหะ ผ่านเนื้อร้องที่กระชับกับทำนองที่ซ้ำ ๆ วาดภาพความลุ่นลุ่นกับอารมณ์ดิบในความรัก สะท้อนมุมหนึ่งของชีวิตความรักวัยหนุ่มสาวที่มีกลิ่นอายของยุคสมัย"
หลินตั๋วพยักหน้า "ใช้ทะเลกับเรือนกระจกเป็นภาพหลัก ตัดกันชัดเจน สื่อถึงความขัดแย้งและทางเลือกระหว่างอุดมการณ์กับความเป็นจริง ระหว่างขอบฟ้าไกลกับความสบายใจ สะท้อนความสับสนของหนุ่มสาวยุคนั้นระหว่างการไล่ตามความฝันของตัวเองกับพันธะทางความรู้สึก……"
"แค่สองคนพูดแบบนี้ ก็ชัดเจนเลยว่าเหมาะกับหวังเถี่ยจู่วัยนี้สุด ๆ!" ชิวเหยียนชมออกมา
แม้แต่ฉางเฟิงยังกลั้นไม่ได้ออกความเห็นบ้าง
"ทำนองกับโครงสร้างประโยคที่ซ้ำ ๆ ย้ำความลุ่นลุ่นทางอารมณ์ การร้องซ้ำ ๆ ว่า 'ฉันจะกลับไปที่เดิม' สะท้อนการดิ้นรนระหว่างเหตุผลกับหัวใจ!"