เสิ่นฉีกับเสิ่นเสี่ยวคุนกลับมาถึงต้นไม้ใหญ่สี่ต้นที่เรียงเป็นสี่เหลี่ยมซึ่งหาไว้ล่วงหน้า เพื่อเตรียมก่อไฟ
เหล่าเน็ตซึ่งเก่งกาจสุดปัญญาต่างแห่แหนมาเสนอความคิดเห็นกัน
[ถ้ามีโพแทสเซียมเปอร์แมงกาเนตก็ดีไป จุดไฟง่ายขึ้นเยอะ น่าเสียดายที่ไม่มี!]
[ถ้ามีแบตเตอรี่ก็ดีไป จุดไฟง่ายขึ้นเยอะ น่าเสียดายที่ไม่มี]
[ถ้ามีหินไฟก็ดีไป น่าเสียดายที่ไม่มี]
[แย่สุดก็มีเลนส์ขยายมาสักอันก็ยังได้]
[ที่พวกคุณพูดก็เสียเวลาเปล่า ถ้ามีไฟฉายหรือไม้ขีดไฟจำเป็นต้องให้พวกคุณมาช่วยคิดอีกไหม?]
……
สุดท้ายเหล่าเน็ตก็ได้ข้อสรุป นั่นคือต้องใช้วิธีที่ดั้งเดิมที่สุด — ต้องเจาะไม้เอาไฟ
แม้กระทั่งเสิ่นเสี่ยวคุนก็รู้เรื่องนี้
"คุณพ่อ เราต้องเจาะไม้เอาไฟเหรอ?"
เสิ่นฉีพยักหน้า ทำของไปด้วยพูดไปด้วยว่า
"ตอนนี้ใช้ได้แค่เจาะไม้เอาไฟ แต่การเจาะไม้เอาไฟกับการเจาะไม้เอาไฟมันก็ไม่เหมือนกัน วิธีดั้งเดิมที่สุดจริง ๆ ก็ไม่ง่ายเลยนะ มือต้องไวมาก แถมอัตราสำเร็จก็ไม่ค่อยสูง!"
"อย่างน้อยครอบครัวทั้ง 30 ทีมที่นี่ก็รู้ว่าต้องเจาะไม้เอาไฟ แต่คนที่ทำสำเร็จจริง ๆ ต้องมีไม่กี่ทีม!"
"ดังนั้น เราจะใช้วิธีเจาะไม้เอาไฟแบบปรับปรุงแล้ว!"
คำพูดของเสิ่นฉีทำให้อีกฝ่ายเกิดความสงสัยขึ้นทันที
เขาหาไม้เล็ก ๆ แห้ง ๆ มาหลายกิ่ง ฟันด้วยมีดเลี้ยวให้ได้ความยาวที่ต้องการ แล้วใช้เชือกทำเครื่องมือแบบง่าย ๆ ขึ้นมา
ไม้เล็กสองกิ่งวางเป็นรูปกากบาท ปลายด้านขวางทั้งสองข้างผูกเชือกไว้ ส่วนกิ่งที่ตั้งขึ้นให้ยึดไว้ด้านบน ดูคล้ายธนูที่ไม่โค้ง