ว่าเสิ่นฉีจะใช่ชีวิตแบบไม่ยุ่งไม่สนหรือไม่ ในโลกนี้อาจมีแค่ตัวเขาเองที่รู้
แต่ช่วงเวลานี้ คนจำนวนมากกลับรู้สึกว่าเสิ่นฉีเป็นซูเปอร์แมน!
เขาถึงกับหิ้วใบไม้ใบใหญ่มาด้วยหลายใบ ให้ผู้ใหญ่ทุกคนได้ยกใบไม้ใหญ่ ๆ บังตัวเด็ก ๆ ไม่ให้ฝนตกโดน!
ฝนยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เสิ่นฉีรีบมาเกินไปจนระหว่างทางรองเท้าหลุดหายไปข้างหนึ่ง
ตอนนี้เสิ่นฉีเดินลุยลำบาก ทั้งยังต้องคอยดูแลว่าลูกบ้านไหนตกหล่นหรือล้มหกร่องหกคูหาหรือเปล่า
ช่างภาพของทุกครอบครัวถูกเฉินกวนซีส่งไปช่วยกันปลูกเต็นท์ ในฐานะเซียนกล้องของวงการ เฉินกวนซีเอาผ้ากันฝนคลุมกล้อง แล้วเดินมาตามเสิ่นฉีคนเดียวเพื่อช่วยคน
ก็เพราะเช่นนี้ ภาพเหล่านี้ถึงได้ปรากฏในห้องถ่ายทอดสด
ช่วงเวลานี้ ห้องถ่ายทอดสดฮือฮากันทั้งห้อง!
[โอ้พระเจ้า! เสิ่นฉีนี่แม้แต่เทวดาลงมาช่วยชีวิตชะมัด!]
[จริง ๆ เสิ่นฉีไม่จำเป็นต้องมาเลย ที่นั่นของเขากันฝนได้ แต่เสิ่นฉีก็ยังมาช่วยคน!]
[พี่กวนซีก็ไม่ใช่คนธรรมดาเหมือนกัน ขนลุกจริง ๆ!]
[เสิ่นฉียิ่งใหญ่มาก พี่กวนซีก็ยิ่งใหญ่!]
[โอ้พระเจ้า! ทำไมเสิ่นฉีตกหลังไปล่ะ? ยังกะเขย่งเดินอยู่อีก!]
……
ผู้ชมสดในห้องส่งสัญญาณตะโกนอุทานกันไม่หยุด!
หลี่ฮวนเกอกับอีกสามคนลุกขึ้นยืนทั้งหมด ตึงเครียดจนควบคุมตัวเองไม่ไหว ลุกขึ้นมาโดยไม่ทันรู้ตัว!
ในขณะเดียวกัน หลี่ฮวนเกอก็ถูกเสิ่นฉีทำให้ประทับใจไปอีกครั้ง!
เธอรู้จักคนมากมาย แต่ไม่เคยเห็นสักคนที่ยิ่งใหญ่กว่าเสิ่นฉีในตอนนี้เลย!