คำแนะนำเพลงของซูซิงจูเธอเขียนขึ้นเอง
ตอนที่เห็นคำแนะนำเพลงอื่น ๆ ของเสิ่นฉี ซูซิงจูเกรงใจที่จะให้เสิ่นฉีเขียนให้ จึงเลียนแบบวิธีของเขา — เซอร์ไพรส์ให้เด็ดขาด!
สือเสี่ยวเฉิงอ่านออกเสียงด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น:
"การพบกันครั้งแรกราวกับคู่สมรส คำสาบานนั้น ลมพัดก้อนเมฆม้วนและคลายไปมา บางครั้งก้าวไป บางครั้งถอยหลัง บางครั้งเป็นจริง บางครั้งถูกทิ้ง"
"กาลเวลาไหลผ่านไม่กลับ ไม่รู้สึกตัวว่าปีนี้เป็นปีใด ใจใฝ่ใจแท้กลับมองไม่เห็น ความหมั่นไหวคิดถึงนี้ พากันเดินข้ามไปอีกปีแล้วอีกปี"
"เวลาราวขาวม้าพ้นช่องแคบ ดอกท้อในแดนดอกท้อที่สัญญาไว้ไม่รู้บานร่วงไปแล้วกี่ครั้ง ร่วงแล้วบานไปแล้วกี่รอบ"
"พันพัวยุ่งเหยิงแยกไม่ออก ชาติหน้าจะได้พบกันอีกไหม? หากไม่ได้พบ ก็ขอทิ้งดอกท้อแปลงนี้ไว้เป็นที่ระลึก เพื่อสิ้นสุดบุพเพสันนิวาส"
"เมื่งถึงวันนั้น ระหว่างคิ้วและแววตาของเธอ ยังจะมีความคิดถึงที่ฉันมีให้อยู่อีกหรือไม่"
……
คำแนะนำชุดนี้มีกลิ่นอายบทกวีชัดเจน หลายคนแทบจะรู้ทันทีว่าธีมเพลงถัดไปของซูซิงจูคืออะไร
สือเสี่ยวเฉิงตื่นเต้นยิ่งขึ้นไปอีก:
"ต่อไป ขอเชิญทุกท่านชมเพลงแรกจากเวทีที่ 7 ของงานประกวดเพลงสไตล์หัวเซี่ย จากนักร้องสาวซูซิงจู —《สัญญาแห่งดอกท้อ》!"
เสียงปรบมือดังกึกก้อง ซูซิงจูรู้ว่าหลายคนมาเพราะเสิ่นฉี
เธอพยายามกดความประหม่าลง ในจังหวะอินโทรของเพลงที่ซ้อมมานับไม่ถ้วนจนจำได้ขึ้นใจ เธอค่อย ๆ คุมจิตใจให้มั่นคง
ทันทีที่เปิดปาก น้ำเสียงแหลมเลื่อนลอยกว้างไกลของซูซิงจูก็ส่งต่อความรู้สึกอ่อนหวาน พันพัว คิดถึง และเจ็บปวดจนถึงกระดูก ไปยังหัวใจของคนจำนวนมากทันที
"ครั้งแรกที่พบกันราวกับรักลุ่มลึก~ คำสาบาน~ ลมพัดเมฆม้วนคลาย~~~"
"ในกาลเวลา~ ถามว่าคืนนี้คือปีใด~~~"
"ใจสองใจขอให้เป็นหนึ่ง~ ความหมั่นไหว~ ผ่านวัฏฏะไปอีกหลายปี~~~"