ทุกคนกำลังจะเตือนสติอีกครั้ง แต่เสิ่นฉีดืดดื้นสุดชีวิต บิดฝาขวดออกซะงั้น
กลิ่นแอลกอฮอล์เย็นฉ่ำฟุ้งกระจายออกมา
สีหน้าทุกคนตึงขึ้นทันที
ไงล่ะ ของดีจริง!
หลี่ฮวนเกอถามฟู่ฉิงแอบ ๆ ว่า "เหล้านี่ราคาขวดละเท่าไหร่?"
ฟู่ฉิงทำหน้าแปลก ๆ เล็กน้อย
"ครั้งก่อนขวดละสามร้อยกว่าบาท ครั้งนี้แพงขึ้นหน่อย สี่ร้อยกว่า"
สีหน้าหลี่ฮวนเกอเปลี่ยนไปทันที ตามองเสิ่นฉีด้วยความน้อยใจแอบซ่อนอยู่
ครั้งก่อนเอาเหล้าสามร้อยกว่าบาทมาลวงคนอื่น บอกโคมูระ อิโซจิกับฮิบาระ โซระเอะว่าขวดละสามแสนกว่า
คนอื่นไปซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อแบบเดียวกันมาก็ยังไม่สงสัย แต่ปากเองไม่มีฝา พูดราคาจริงออกมาซะเอง
คราวนี้ยังเล่าเรื่องที่พ่อส่งต่อให้มาอีก หมายความว่าคนอื่นจะไปตรวจสอบได้ยังไงงั้นสินะ
ถ้าสุดท้ายถูกรู้ราคาจริงอีก หลี่ฮวนเกอรู้สึกว่ามันจะน่าอายหน่อย ๆ
แต่เสิ่นฉีไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิด
เพราะเหล้าแบบนี้เป็นเหล้าสั่งผลิตพิเศษ ขายตามตลาดก็มี แต่บรรจุภัณฑ์ไม่เหมือนกัน
ดังนั้นแขกที่มาจากสองประเทศในที่นี้ จะรู้ราคาจริงของเหล้าแบบนี้ไม่ได้เลย
พวกเขาก็ไม่ได้ดื่มเหล้าขาวหัวเซี่ยเป็นประจำ สำหรับคนที่ไม่เคยดื่มเหล้าขาวหัวเซี่ย เหล้าขาวหัวเซี่ยแบบไหนก็ชิมเหมือนกันหมด
ดังนั้นจะเป็นเหล้าสามร้อยกว่าบาทหรือสี่ร้อยกว่าบาท หรือแม้แต่ขวดละสามแสนกว่าบาทก็ตามแต่
สำหรับพวกเขา รสชาติเหมือนกันหมด ไม่ต่างกันเลยแม้แต่นิด
ดังนั้น เหล้าแบบนี้ก็คือเหล้าราคาสูงสุดประสงค์!
เสิ่นฉียิ้มแฉ่ง ในใจไม่มีภาระเรื่องการโกหกแม้แต่น้อย
ในโลกนี้ ฉันแม้แต่พ่อของตัวเองยังไม่รู้ว่าเป็นใคร แล้วใครจะรับประกันได้ว่าเหล้าแบบนี้ไม่ใช่ของที่พ่อทิ้งไว้ให้ฉัน?
ใครจะไปรู้ ในโลกนี้พ่อฉันอาจทำธุรกิจขายเหล้า หรืออยู่ในโรงงานเหล้าตัวนี้ก็ได้