เพราะคำพูดของเสิ่นฉีในตอนแรก บรรยากาศเกือบจะบ้าคลั่งไปทั้งที่
การ์ดเหล้ามึนตึ้บดำมืดไร้แผ่นดินนั้นดำเนินต่อไป จนกระทั่งถึงตอนจบ
มีหลายคนที่เมาจนไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว
โชคดีที่หลี่ฮวนเกอกับฟู่ฉิงวางแผนจัดการอย่างละเอียดไว้ก่อนที่ทุกคนจะสลบ ใครต่อใครเลยได้กลับถึงบ้านหรือโรงแรมอย่างปลอดภัย
เมื่อรุ่งเช้าของอีกวัน
คิมแจกิกับลีจีฮีตื่นขึ้นอย่างเซื่อย ๆ
ใบหน้าของลีจีฮีถูกคิมมุนฮงวาดรูปเต่าตัวจิ๋วเอาไว้
คิมแจกิพบว่าในปากตัวเองถูกยัดถุงเท้าของลีจีฮีเอาไว้
ส่วนในห้องอีกห้อง โคมูระ อิโซจิกับฮิบาระ โซระเอะก็ตื่นขึ้นอย่างเซื่อย ๆ เช่นกัน
โคมูระ อิโซจิกัดรองเท้าหนังตัวเองแน่น
โทรศัพท์ของฮิบาระ โซระเอะแนบอยู่บนใบหน้า หน้าจอถูกปัดปลุกเปิดออก ภายในเป็นภาพถ่ายแอบถ่ายเสิ่นฉี
และมือของฮิบาระ โซระเอะ กำลังยัดลงไปในกางเกงในของตัวเอง
รีบจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย ล้างหน้าแปรงฟันจนสติกลับมาแล้ว
สองฝ่ายเริ่มนึกย้อนถึงการ์ดเหล้าเมื่อคืน……
บอกต่อว่า นายลองบอกดูสิ!
เมาเหล้าขาวกันขนาดนั้น แต่เช้านี้กลับไม่ปวดหัวเลยจริง ๆ !
เสิ่นฉีนี่ใจกว้างสมชื่อจริง ๆ เหล้ารสดีขนาดนี้……
เอ๊ะ เอ๊ะ เดี๋ยวนะ?
ถ้าไม่ลืมไปล่ะก็ เสิ่นฉีไม่ใช่กำพร้าที่โตมาจากสถานสงเคราะห์เหรอ?
ช่างมัน อาจเป็นลูกบุญธรรมก็ได้
……
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นมา โคมูระ อิโซจิก็ทุ่มเข้าสู่การเตรียมการแข่งขันรอบที่หกอีกครั้ง
ด้วยความช่วยเหลือของหลี่ฮวนเกอ โคมูระ อิโซจิใช้เวลาอยู่ในห้องอัดเสียงระดับมืออาชีพมากแห่งหนึ่ง เพื่อเตรียมตัวสำหรับ "ฉันก็คือนักร้อง" มาตลอด
คราวนี้ คิมแจกิก็เข้าร่วมด้วย
อีกด้านหนึ่ง ลีจีฮีโทรหาน้องสาวหลี่ชู เล่าเรื่องราวให้เธอฟัง