ไป๋ชิงเหอกลับมาถึงบ้านก็พบสามีเหลียงปินกำลังนั่งทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในห้องหนังสือ
“ที่รัก เรื่องถ่ายทอดสดวันมะรืนนี้ฉันยังอยากกำชับนายอีกสักหน่อย……”
สีหน้าเหลียงปินเริ่มเคร่งลงเล็กน้อย “ไม่เห็นต้องกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลายรอบขนาดนั้นเลยมั้ง?”
ไป๋ชิงเหอถอนหายใจ “วันนี้บ้านหลี่ฮวนเกอถ่ายทอดสดออกมาดีมาก ถ้าสู้ไอ้คนเกาะผู้หญิงกินไม่ได้ก็เสียหน้ายักษ์แล้ว”
“คนเกาะผู้หญิงกิน?” เหลียงปินแสดงความประหลาดใจออกมานิดหน่อย “สามีหลี่ฮวนเกอเป็นคนเกาะผู้หญิงกินงั้นเหรอ?”
เหลียงปินนึกถึงความงามสุดพริ้มและหุ่นสุดเซ็กซี่ของหลี่ฮวนเกอแล้วก็อดรู้สึกหงุดหงิดในใจไม่ได้
“หน้าตาดีไหม?”
“อือ! คนเกาะผู้หญิงกินจะหน้าตาไม่ดีได้ยังไง?”
เหลียงปินหัวเราะเบา ๆ “อย่างน้อยฉันก็เป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทจดทะเบียน นี่เธอคิดว่าฉันสู้คนเกาะผู้หญิงกินไม่ได้เหรอ?”
เหลียงปินคิดว่าไป๋ชิงเหอคงคุยจบแล้วจะไปอาบน้ำนอน แต่ไม่คิดว่าไป๋ชิงเหอจะสวนกลับมาอีกรอบ
สายตาเธอเคลิบเคลิ้ม ซบหน้าลงบนอกเหลียงปิน มือเริ่มมีการขยับ
“ที่รัก ประจำเดือนฉันหมดแล้ว……”
“……”
“อยู่ตรงนี้เลย! ตื่นเต้นดี!”
“เอ่อ……ก็ได้……”
ในหัวไป๋ชิงเหอผุดขึ้นภาพของคนคนหนึ่ง
ตอนกลางวันวันนี้ คนคนนั้นลงมือไถพรวนในแปลงผักที่สวน
ตอนนี้ ไป๋ชิงเหอก็อยากถูกไถพรวนบ้าง
……
หลินเซียวลู่กลับถึงบ้านด้วยความรู้สึกกังวลใจ ลูกหลับไปแล้ว