วางสายโทรศัพท์
หลี่เหนียนเหนียนกำพวงมาลัยไว้แน่น ไม่รู้ทำไม ๆ จู่ ๆ อารมณ์ก็เบิกบานตื่นเต้นขึ้นมาอย่างปฏิเสธไม่ได้
ทั้งตัวราวกับกำลังจะโบยบิน
โดยไม่รู้ตัว เท้าก็เหยียบคันเร่งลึกขึ้นอีกเป็นกำแรง
บึ่ง!
ฝั่งตรงข้าม หลงอ้าวเทียนขับรถตู้มา
ในรถมีเสิ่นฉี เฉินหวานหยุน อู๋เสี่ยวฝาน และเฉินเสี่ยวซีนั่งอยู่ด้วยกันสี่คน
เฉินหวานหยุนถาม “นายรู้ผลลัพธ์แบบนี้มานานแล้วใช่ไหม”
เสิ่นฉีส่ายหัว
“เข้ารายการหาคู่แบบนี้เขาก็ต้องประกาศแน่นอนอยู่แล้ว ตอนแรกฉันวางแผนจะค่อย ๆ ชักจูงให้เขาหักหลังทีละนิดในรายการ แต่ไม่คิดว่าวันนี้หลี่เหนียนเหนียนจะตัดสินใจเร็วแบบนี้”
“ดูเหมือนลูกดีหลี่เหนียนเหนียนก็มีความคิดของตัวเองนะเนี่ย”
เฉินหวันหยุนพยักหน้า “วันนี้เห็นแล้วใช่ไหม ว่าหวังเสี่ยวเหวินกับหลี่เชียนเป็นยังไง”
“เห็นกันจะ ๆ เลย!” เสิ่นฉีว่า “โชคดีที่ยังมีอันน่าคัลเจอร์ค้ำหลังอยู่ อย่างน้องอีกไม่นานก็คงไม่ถึงกับโดนอันน่าเอนเตอร์เทนเมนต์ขยำจนเจ๊ง”
“แค่เรื่องเวลาเท่านั้นแหละ” เฉินหวานหยุนยิ้ม “ฉันกลับเฝ้ารอวันนั้นอยู่เลยนะ เพราะการเปรียบเทียบที่ชัดเจนจ้าเท่านั้น จะแยกอัจฉริยะธุรกิจกับคนโง่ทางธุรกิจออกจากกันได้สวยงามที่สุด”
ระหว่างที่เสิ่นฉีกับเฉินหวานหยุนคุยเรื่องสัพเพเหระกัน อู๋เสี่ยวฝานก็เงียบสนิท
เฉินเสี่ยวซีแอบมองอู๋เสี่ยวฝานอยู่ข้าง ๆ ในใจตอนนี้ของเธอก็ปั่นป่วนเต็มไปด้วยรสชาติทุกแบบ
ในฐานะแฟนตัวยงที่ภักดีที่สุดคนหนึ่งของอู๋เสี่ยวฝาน เฉินเสี่ยวซีจนถึงตอนนี้ก็ยังสงบจิตสงบใจตัวเองไม่ได้เลย
เขา……ทำไมต้องไปสูบของนั่นด้วยนะ?
คนที่สูบของอย่างนั้น ไม่มีทางเป็นคนดีได้เลย
เฉินเสี่ยวซีรับความจริงที่ว่าอู๋เสี่ยวฝานไม่ใช่คนดีได้ยากมาก