รูปภาพที่ไป๋ชิงเหอโพสต์ขึ้นเวยปออย่างกะทันหัน ทำให้เวยปอทั้งแหละระเบิดจนได้
ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เนื้อหาที่ปรากฏบนกระดาษแผ่นนั้น พูดถึงความรักอย่างชัดเจน
[ดอกไม้ไฟลอยละลานจางหายไปกับเมฆ หัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นยามค่ำคืนที่ลึกล้ำ แหงนมองทางช้างเผือกที่ไหลเปลี่ยนแสงระยิบ อยากฝากดวงใจในแดนธุลี ส่งไปไกลสู่ห้วงฟ้า……นี่มันบทกวีระดับเซียนอะไรกันแน่?]
[ครูไป๋มีความรักแล้วหรือนี่? แต่มันชัด ๆ ว่าเป็นบทกวีที่ผู้ชายเขียน!]
[เธอชี้ดาวเหนือกระซิบเบา ๆ เขานับดาวตกเล่าเรื่องเป็นกวีนิพนธ์ ดอกไม้ไฟระยับหลอมละลายลงในหมึกดำ ไม่รู้สองดวงใจนี้จะมีจุดจบหรือไม่……ใครสักคนเขียนบทกวีแบบนี้ให้ฉันสักคำ ฉันจองโรงแรมให้ทันที!]
[บทกวีนี้มีปัญหาอยู่บ้างจริง ๆ แต่ไม่กระทบอารมณ์ความรู้สึกที่สื่อออกมาเลย]
[แค่ตัวอักษรเขียนขี้ริ้วไปหน่อย……แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกได้ถึงความตั้งใจล่ะ?]
[เขียนโดยเฉาเฉารึเปล่า? ตอนถ่ายทอดสดเรื่องแม่ไปทำงานต่างถิ่น ตัวอักษรของเฉาเฉาสวยมากเลยนะ]
[ตัวอักษรของครูไป๋สวยมาก แน่นอนว่าไม่ใช่ครูไป๋เขียน!]
[ฮืด……สไตล์บทกวีนี้……ฉันนึกถึงผู้ชายคนหนึ่งขึ้นมาได้!]
……
โลกออนไลน์ครึกโครมวุ่นวายไปหมด
แต่หวังเถี่ยจู่ก็ยังมั่นคงไม่สะทกสะท้าน
เขารู้สึกว่าถ้าเรื่องความรักพลาดไปแล้ว เรื่องงานก็ต้องสำเร็จเสียบ้าง
เพราะงั้นเขาจึงมุดเข้าไปในห้องอัดเสียง เริ่มบันทึกเสียงเพลง
ชิวเหยียนเป็นผู้รับผิดชอบและโค้ชในการอัดครั้งนี้ เมื่อคืนเธอก็เห็นเวยปอของไป๋ชิงเหอ แถมยังแอบแปลกใจอยู่ไม่น้อย
หลายคนพูดกันว่าไป๋ชิงเหอดูเหมือนจะมีผู้ชายแล้ว ต่างก็เดากันไปต่าง ๆ นานาว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร