ใกล้ถึงปีใหม่แล้ว ทุกคนต่างยุ่งกับการไปเยี่ยมเยือนและนำของขวัญไปฝากกัน
ที่หัวเซี่ย คนจำนวนมากมองเทศกาลดั้งเดิมนี้เป็นโอกาสสร้างสายสัมพันธ์ ใช้ธรรมเนียมการส่งของขวัญวันเทศกาลผูกกับผลประโยชน์ต่าง ๆ นานัปการ
หลี่ฮวนเกอกับฟู่ฉิงในอดีตแทบไม่เคยทำแบบนี้ แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว
เพราะฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว มีสายสัมพันธ์กับกระทรวงวัฒนธรรม
เนื่องจากภาพยนตร์สารคดี《พระราชวังต้องห้าม》 และเพราะแผ่นไวนิลบทเพลงโฆษณาทั้ง 12 เพลงของสารคดีถูกผลิตและวางจำหน่ายโดยฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์ หลี่ฮวนเกอกับฟู่ฉิงจึงจำเป็นต้องทำตามมารยาท
ทั้งสองจึงไปปรึกษาเสิ่นฉีว่า ควรซื้อของไปเยือนเมืองหลวงสักครั้งไหม ไปนั่งเม้าท์กับหลิวเหวินเทารองหัวหน้ากระทรวงวัฒนธรรม และอู๋เฟิงรองหัวหน้าสำนักงานกำกับวิทยุกระจายเสียงและโทรทัศน์
แถมเรื่องแบบนี้ยังต้องชวนเสิ่นฉีไปด้วย เพราะบรรดาผู้ใหญ่ทั้งสองดูเหมือนจะไม่สนใจอะไรคนอื่น เขาสนใจก็แค่เสิ่นฉีคนเดียว
สายสัมพันธ์แบบนี้ต้องดูแลรักษาไว้ให้ดี
เสิ่นฉีรู้ดีว่าหลี่ฮวนเกอกับฟู่ฉิงหวังดี แต่เขาก็ส่ายหัวปฏิเสธรัว ๆ
"ไม่ไป ไม่ไป ผมเกลียดต่อสายรัฐบุรุษที่สุดแล้ว แถมจริง ๆ ก็ไม่ต้องไป!"
"ทำไมล่ะ?" ฟู่ฉิงถาม
เรื่องการเข้าสังคมแบบนี้เป็นความคิดและมารยาทที่หลี่ฮวนเกอกับฟู่ฉิงยึดมาหลายปี
เสิ่นฉีอธิบายว่า
"ตอนแรกสองคนนั้นก็มาด้วยจุดประสงค์จะเรียกผมไปคุยเป็นทางการ ตั้งต้นมาไม่ค่อยสวยหรอก แต่สุดท้ายก็ยกงานแต่งเพลงโฆษณาของ《พระราชวังต้องห้าม》ให้ผม และให้สิทธิ์ผลิตกับวางจำหน่ายไวนิลกับฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์"