"พี่ พี่อยู่ไหน เดี๋ยวผมไปหานะ?" อู๋เสี่ยวเฟินยิ้มแฉ่งถามหน้าตาเฉย
เสิ่นฉีตอบแบบไม่ได้ใจความ "ฉันยุ่ง!"
"ก็แปลว่าไม่ได้ให้พี่มาหาผมสิ"
"……" เสิ่นฉีหมดปลื้ม "มีเรื่องก็พูดมา!"
อู๋เสี่ยวเฟินหัวเราะคิก ๆ แล้วพูดว่า
"ฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์ของเราจัดงานปีใหม่ออนไลน์นี่ ผมก็อยากขึ้นเวที แต่เพลงในอัลบั้มใหม่ของผมบริษัทบอกไม่ได้ แม้แต่หลินตั๋วยังช่วยผมไม่ได้เลย"
"ผมคิดว่าถ้าอยากขึ้นจริง ๆ ต้องรบกวนพี่ช่วยแล้ว โชคดีระดับนี้ผมจะปฏิเสธได้ยังไง?"
เสิ่นฉีดูเหมือนจะเดาไว้แล้ว "ฉันส่งเพลงให้หนึ่งเพลง เอาไปให้บริษัทเรียบเรียงแล้วร้องให้ฟังหน่อย"
อู๋เสี่ยวเฟินถึงกับดีใจ
จากนั้นพอมาถึงบริษัท อู๋เสี่ยวเฟินก็ไปตามหาหลินตั๋ว แล้วหยิบเพลงใหม่ที่เสิ่นฉีส่งให้ออกมาให้ดู
หลินตั๋วถึงกับอึ้ง!
"เดี๋ยวนะ……เจ้าตัวดีแน่ใจว่านี่เพลงที่เสิ่นฉีเขียนให้แก? เสิ่นฉีจะเขียนเพลงแบบนี้ได้ไง?"
เสิ่นฉีหมดความสามารถกันแล้วหรือ?
ฝีมือตกลงฮวบขนาดนี้เลยหรือ?
อู๋เสี่ยวเฟินหน้าตื่นตาตื่นใจ "แน่อนสิ ผมโทรหาพี่เขาเขาแต่งให้ผมสด ๆ ต่อหน้าเลย แล้วก็ให้ผมมาหาพี่เพื่อเรียบเรียง ผมมีข้อเรียกร้องเดียว ใส่ซาวด์อิเล็กโทรนิกลงไปนิดหน่อย ไม่งั้นจะไม่ออกถึงความสามารถของผม!"
หลินตั๋วงงซ้ำอีกรอบ!
แล้วแกมีความสามารถอะไรกันแน่?
ความสามารถที่ทำอัลบั้มสิบเพลงแล้วฟังเหมือนกันหมด?
หรือความสามารถที่งานกาชาดออนไลน์คนอื่นส่งเพลงกันหมดแล้ว แกส่งเยอะที่สุดแต่จนจบยังไม่ผ่านสักเพลง?
หลินตั๋วไม่ได้ตั้งใจก็นึกถึงคำถามที่สงสัยมานานขึ้นมา
จากมุมมองทางดนตรี เสิ่นฉีมองเห็นอะไรในตัวอู๋เสี่ยวเฟินกันแน่?
อู๋เสี่ยวเฟินมีเสน่ห์ส่วนตัวอะไร ถึงทำให้เสิ่นฉีเอ็นดูขนาดนี้?
"พี่หลิน ช่วยรีบทำการเรียบเรียงให้ผมหน่อยนะ ฝั่งพี่เขายังรอฟังผมร้องอยู่เลย"