หลี่เนียนเกิงมองจริงจังจนชาวเน็ตนับล้านขำกันหนักหนา ถึงขนาดหลี่ฮวนเกอก็อดหัวเราะไม่ได้
"ก่อนที่ผมจะย้ายออกมาอยู่คนเดียว ทุกครั้งที่พ่อทะเลาะกับแม่ที่บ้าน สุดท้ายพ่อก็จะพูดประโยคนี้เสมอ"
ฟางเฉี่ยนถามเพื่อความสนุกของรายการว่า
"แล้วสามีของเทียนโฮ่วซิงจู กับสามีของเทียนโฮ่วฮวนเกอ เวลาอยู่บ้านมักพูดประโยคอะไรบ่อยที่สุดคะ?"
ซูซิงจูครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วยิ้มตอบ "ประโยคที่เขาพูดบ่อยที่สุดคือ... ที่รัก ผมผิดแล้ว"
ข้อความบนหน้าจอหลั่งไหลเข้ามาทันทีไม่ขาดสาย ทั้งคำว่า "ฟิน" และ "หวานจนอ้วก"
แต่หลี่ฮวนเกอกลับส่ายหัว
"ตั้งแต่แต่งงานกับเสิ่นฉีมา เสิ่นฉีไม่เคยทำผิดเลยสักครั้ง ประโยคที่เขาพูดบ่อยที่สุด..."
"หรือจะพูดให้ถูกคือแค่คำเดียว — ดี!"
[เข้าใจ!]
[จินตนาการตามได้ไม่ยาก!]
[เหมือนความสัมพันธ์ระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างเลย]
[หน้าตาเหมือนไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แต่กลับลงตัวมาก]
[สามีแบบนี้ขอยกมาเป็นโหล!]
......
ถ้าเธอจะคิดงั้น ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วกัน?
เสิ่นฉีมองหลี่เนียนเกิงอย่างตะลึง ถอนหายใจเบา ๆ
"พ่อครับ ที่พ่อพูดแบบนี้ได้... พ่อคงลำบากมามากสินะ!"
"ประโยคนี้เป็นประโยคที่คนอ่อนแอกว่าพูดออกมาเวลาทะเลาะกันชัด ๆ เลย"
หลี่เนียนเกิงสีหน้าเริ่มเก้อเขินเล็กน้อย
เสิ่นฉียิ้มแล้วพูดว่า "ที่จริงคำตอบคือ — ผมผิดเอง!"
"หืม?" หลี่เนียนเกิงถามด้วยความสงสัย "ทำไมล่ะ? ก็ไม่ใช่ว่าผู้ชายทุกคนจะเป็นฝ่ายอ่อนแอในชีวิตคู่สักหน่อย ยังมีคนที่ตีเมียอีกนะ"