กลางคืนคือช่วงเวลาที่ทรมานที่สุด!
ไม่ต้องพูดถึงช่องว่างระหว่างเตียงนุ่มสบายที่บ้านกับการมานอนกลางพงไพร และไม่ต้องพูดถึงอุณหภูมิที่ต่างกันมากระหว่างกลางวันกลางคืน แค่เรื่องคนจำนวนมากที่หิวท้องจนนอนไม่หลับก็ยังไม่เท่ากับสิ่งที่แสบสันที่สุด นั่นคือการถูกยุงกัด!
ครอบครัวส่วนใหญ่ไม่มีวิธีป้องกันเรื่องนี้ แต่ก็มีอยู่ไม่กี่ครอบครัวที่ทำได้
ครอบครัวเหล่านั้นได้รับความสนใจจากชาวเน็ต
แน่นอน ครอบครัวที่ถูกโฟกัสมากที่สุดก็คือครอบครัวของเสิ่นฉี
ตอนนี้เวลาก็ดึกมากแล้ว ถึงเวลาที่ควรเข้านอน
เสิ่นเสี่ยวคุนเกาแขนตัวเองพร้อมหน้าเบ้ๆ
"แย่แล้ว! ยุงที่นี่ใหญ่เกินไปแล้ว คืนนี้ฝันร้ายอย่างเดียวเลย!" "เหอะๆ..."
เสิ่นฉีหัวเราะขำเพียงเสียงเดียว เสิ่นเสี่ยวคุนก็ยิ้มตาม
เพราะทุกครั้งที่เสิ่นฉีหัวเราะแบบนี้ เสิ่นเสี่ยวคุนจะรู้ทันทีว่า 'เสิ่นฉีผู้ทำได้ทุกอย่าง' ต้องมีวิธีแก้แน่นอน
เสิ่นฉีลูบหัวเสิ่นเสี่ยวคุนแล้วบอก
"ห้องเรียนของพ่อเปิดบทเรียนแล้ว มีอะไรให้ลูกได้เรียนรู้เยอะเลย!" "ถ้าสร้างที่หลบภัยไว้ในจุดที่อากาศถ่ายเท ลมภายนอกยิ่งแรงยิ่งดี เมื่อลมแรงเกินระดับ 3 ยุงจะบินได้อย่างอิสระไม่ได้ ก็จะ..."
เสิ่นฉีหยุดคิดสักครู่แล้วเริ่มใหม่ "เมื่อลมแรงเกินระดับ 3 ยุงจะไม่สามารถโบยบินอย่างอิสระ ก็จะดูดเลือดใครไม่ได้ การใช้ลมไล่ยุงเป็นวิธีที่ได้ผลดีมาก" "แต่ที่นี่เราชัดเจนว่าไม่มีเงื่อนไขแบบนั้น งั้นพ่อเลยไปหาสิ่งนี้มา!"
เสิ่นฉีดึงพืชไม่กี่ชนิดออกมา
"อันนี้คือใบยอหรือหญ้ากันยุง อันนี้คือเก๊กฮวยป่า อันนี้คือใบสนชนิดต่างๆ..." "เอาพืชเหล่านี้มาล้อมรอบที่หลบภัย ก็จะช่วยไล่ยุงได้ผลดีมาก แต่เผื่อยุงเยอะเกินไป พ่อเตรียมจะเอาไฟกองมาเผาพืชพวกนี้ ยุงธรรมชาติแบบนี้ได้ผลสุดๆ!"