ฟางชื่อโกรธมาก!
คนที่มีพรสวรรค์แบบนี้ จะไปลอกเลียนแบบใครได้ยังไง?
คนมีวิชามักจะดื้อรั้นกันหน่อย แต่แกนี่ดื้อเกินไปแล้วรู้ไหม?
น่ารำคาญชะมัด!
ฟางชื่อไม่ได้พูดอะไรมากก็จากไป
เอาเถอะ ยังไงวันหลังก็ยังมีเรื่องต้องเจอกันอีก ครั้งนี้บรรลุเป้าหมายแล้ว ที่เหลือค่อยดูกันต่อไป!
"เฮ้ เมื่อกี้คู่กลอนนั่น เขาเองก็คงคิดไม่ออกเหมือนกันใช่ไหม?"
ในห้องถ่ายทอดสดยังคงพูดถึงคู่กลอนเมื่อกี้ ส่วนเสิ่นฉีกวาดทำความสะอาดหลอดไฟและคริสตัลระย้าทั้งหมดเสร็จแล้ว
"ไม่รู้ว่าโคมไฟแบบนี้ดีตรงไหน นอกจากการที่มันแวววาวแล้ว ก็ไม่มีอะไรน่าสนใจเลย!"
"ผู้หญิงอย่างหลี่ฮวนเกอนี่ ชอบของสวยหรูแต่ไร้สาระแบบนี้จริง ๆ"
หลี่ฮวนเกอ: ...
เสิ่นฉีบ่นเบา ๆ แล้วปีนขึ้นเก้าอี้เพื่อเริ่มติดตั้งโคมไฟ
[โคมไฟติดเพดานบ้านฉันสิบกว่าปีไม่เคยเช็ด เชื่อไหมว่าเสิ่นฉีต้องเช็ดโคมไฟคริสตัลทุกอาทิตย์]
[แล้วเมื่อกี้คู่กลอนของเสิ่นฉีต้องตอบยังไงกันแน่? เขาคิดออกเองหรือเปล่า?]
[สายตาเสี่ยวคุนที่มองเสิ่นฉีเริ่มมีประกายแวววาว นี่คือสัญญาณที่เด็กใช้มองพ่อด้วยความเทิดทูน คงใกล้จะตกเป็นลูกศิษย์เต็มที]
[แค่คู่กลอนคู่เดียว ก็ดึงช่องว่างระหว่างบ้านเรากับสองบ้านนั้นออกมาชัดเจน]
...
ราชาเพลงจี้กำลังเล่นเปียโน ในห้องถ่ายทอดสดมีคนดูอยู่เป็นล้านกว่าคน และคนส่งของขวัญก็ไม่น้อย
คนเหล่านี้ส่วนใหญ่ถือว่าเป็นแฟนตัวยง เห็นได้ชัดว่าความนิยมของราชาเพลงจี้มีมากขนาดไหน
เหลียงปินกำลังสาธิตการเขียนพู่กันให้เฉาเฉาดู ลายมือหนักแน่นมีพลัง พู่กันราวกับมังกรบินฟีนิกซ์รำ
ในห้องถ่ายทอดสดก็มีคนเป็นล้านกว่าคน คนส่งของขวัญก็ไม่น้อย
คนเหล่านี้ก็เป็นแฟนคลับและเครือข่าย เห็นได้ชัดว่าความสามารถของเหลียงปินเป็นอย่างไร