[เร็วๆ เข้า! อาจารย์ฟางชื่อ ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์และศิลปะชื่อดัง โดนเสิ่นฉีเล่นงานเละเทะไปแล้ว!]
[อะไรนะ? จริงเหรอ?]
[รีบไปห้องถ่ายทอดสดของเสิ่นฉีสิ ใครจะมาดูเหลียงปินสั่งสอนลูกที่นี่?]
[ถ้าไปช้า ฟางชื่อก็จะพ่ายแพ้ให้เสิ่นฉีแล้วหนีไปแล้ว!]
……
ไป๋ชิงเหอและหลินเซียวลู่มองด้วยความตกตะลึงที่จำนวนผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดของทั้งคู่เริ่มลดลง ราวกับได้ยินเสียงน้ำไหลเชี่ยว
นี่มันอะไรกัน…
เสิ่นฉีแค่ตอบคู่กลอนไม่กี่อันเอง พวกคุณจะตื่นเต้นกันขนาดนั้นเลยเหรอ?
ราชาเพลงจี้ของฉันกำลังจะเล่นเปียโนแล้วนะ!
คุณเหลียงของฉันกำลังจะอวดฝีมือเขียนพู่กันแล้วนะ!
อย่าไปไหนเลย!
ห้องถ่ายทอดสดของไป๋ชิงเหอ: 1.43 ล้านคน
ห้องถ่ายทอดสดของหลินเซียวลู่: 1.29 ล้านคน
ห้องถ่ายทอดสดของหลี่ฮวนเกอ: 14.29 ล้านคน
ตัวเลขที่มุมขวาบนของจอใหญ่ทั้งสามจอช่างน่าแดกดันเหลือเกิน
[คุณฮวนเกอเทียนโฮ่ว ขอฉันไปเช็ดหลอดไฟที่บ้านคุณได้ไหม? ฉันไม่เอาเงิน ขอแค่ทำให้ฉลาดขึ้นหน่อย]
[เฮ้ย! เช็ดหลอดไฟไปด้วยก็ปราบปรมาจารย์วัฒนธรรมจีนได้เลยเหรอ?]
[อาจารย์ฟางชื่อเคยเป็นไอดอลของฉัน ทำไมอยู่ต่อหน้าเสิ่นฉีถึงสู้ไม่ได้เลย?]
[เป็นเพราะเสิ่นฉีเก่งเกินไปหรือเปล่า?]
[ฉันแม่งก็แค่จบ ม.ปลาย ไม่ได้เรียนต่อ เทียนโฮ่วบอกว่าเสิ่นฉีเรียนไม่จบ ม.ต้น จริงเหรอ?]
[แม่ครับ ผมจะออกกลางคัน ก่อนที่จะขึ้น ม.สาม!]