“คุณเสิ่นฉี ชั้นทุกข์ใจเหลือเกิน…”
ในห้องไวน์ ฮิบาระ โซระเอะร่ำไห้ฟ้องด้วยท่าทีน่าสงสาร
“สามีชั้นมีปัญหาทางจิตใจ ไม่ชื่นชอบคนสวยแบบชั้น แต่กลับชอบแต่เด็กต่ำกว่าสิบขวบกับคนเกินเจ็ดสิบ แถมยังชอบจัดกิจกรรมกลุ่มเป็นประจำ…”
“ฮือๆ ชั้นไม่ได้สัมผัสความสุขของผู้หญิงมานานแสนนานแล้ว…”
เสิ่นฉีค่อย ๆ เลื่อนมือที่โซระเอะวางไว้บนบ่าของเขาออก
“ผมเข้าใจความทุกข์ของคุณนะ… แต่การเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟังมันไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่”
น้ำตาแห่งความอาดูรบนใบหน้าน้อยของโซระเอะไหลลงมา ไหลผ่านผิวขาวเนียนราวเครื่องเคลือบจนถึงปลายคาง แล้วหยดตกลงไป ก่อนถูกอะไรบางอย่างรับไว้
อกเสื้อเปียกโชกเป็นวงกว้าง!
โซระเอะเช็ดน้ำตาแล้วพูดว่า
“ประเทศบากะของเราเปิดกว้างมาก โดยเฉพาะวงการบันเทิง! ศิลปินจำนวนมากนิยมแลกคู่กัน พอผู้ชายได้ลิ้มรสความสดใหม่แล้ว งานก็ทะลักเข้ามาเป็นเบ้า”
“แม้ชั้นจะเป็นนักแสดงหนัง AV แต่นั่นคืองานที่สูงส่ง! เป็นงานที่สร้างประโยชน์ให้มนุษยชาติ!”
“ชั้นรังเกียจการถูกลดค่าลงเป็นเพียงเครื่องมือผ่านการแลกคู่ จึงปฏิเสธมาหลายครั้ง! สามีชั้นจึงเริ่มมีช่องว่างระหว่างเรา…”
“แต่ครั้งนี้ เพื่อให้สามีได้ทรัพยากรของหัวเซี่ย ชั้นยอมสละตัวเอง…”
ใจของเสิ่นฉีเริ่มสั่นคลอนอีกครั้ง
ผู้ชายเลือดฝ่ายชายเดือด ต่อหน้าสาวงามระดับนี้ ที่ยังแสดงเจตนายอมพลีตัวชัดเจน ถ้าไม่ใจเต้นก็ถือว่าผิดปกติแล้ว
มือของโซระเอะวางอยู่บนตักของเสิ่นฉีแล้ว ศีรษะเล็กก็เอนมาพิงบ่าเขา
เสิ่นฉีแค่ก้มลงเล็กน้อยก็เห็นทิวทัศน์ในอกเสื้อของโซระเอะ เจ้าตัวแทบตาพร่า