ตอนกลับถึงโรงแรมก็ยังไม่ถึงสิบโมงเช้า
โคมูระ อิโซจิกับฮิบาระ โซระเอะสั่งบริการระดับพรีเมียมของโรงแรม ให้ทำอาหารสักสองสามจานส่งขึ้นมาที่ห้อง
ทั้งคู่ตั้งใจจะลองชิมเหล้าขาวที่ซื้อกลับมาจากซูเปอร์มาร์เก็ต
ฮิบาระ โซระเอะพูดว่า
“ถ้าจะเข้าใจหัวเซี่ย ต้องเริ่มจากประวัติศาสตร์ รู้จักประวัติศาสตร์ของหัวเซี่ยแล้ว เท่านั้นถึงจะเข้าใจประเพณีบางอย่างของที่นี่ได้”
“เมื่อคืนเพิ่งฉายสารคดีเรื่อง ‘พระราชวังต้องห้าม’ ตอนที่ห้า พูดถึงประวัติศาสตร์หัวเซี่ยพอดี แถมเพลงประกอบโฆษณายังเป็นผลงานแต่งของคุณเสิ่นฉีอีกด้วย”
“งั้นเรามาดื่มเหล้าหัวเซี่ยไปพลาง ๆ พร้อมกับดูสารคดีประวัติศาสตร์หัวเซี่ยไปพลาง ๆ เถอะ”
โคมูระ อิโซจิเห็นด้วยกับการจัดการของฮิบาระ โซระเอะอย่างยิ่ง
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังยุ่งอยู่นั้น โคมูระ อิโซจิมองไปที่แผนหลังของภรรยา แล้วจู่ ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
ตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกันมา ผู้ครองอำนาจในบ้านก็คือโคมูระ อิโซจิมาโดยตลอด
ในค่านิยมครอบครัวแบบดั้งเดิมของประเทศบากะ ก็เป็นชายเป็นใหญ่หญิงเป็นรองมาตลอด ผู้หญิงที่เข้มแข็งกว่าแทบไม่มี
ในวงการบันเทิงของบากะ บทบาทของฮิบาระ โซระเอะในฐานะนักแสดงก็มักเป็นพวกที่ถูกผู้ชายควบคุมและทำร้าย จนสร้างภาพลวงตาว่าเธอเป็นคนอ่อนแอและล่องลอยตามกระแส
ปกติที่บ้าน คนที่ดูเหมือนเข้มขลังกว่าก็คือโคมูระ อิโซจิ
แต่ความจริงที่มีแต่โคมูระ อิโซจิเท่านั้นที่รู้ ก็คือคนที่มีคำพูดเด็ดขาดจริง ๆ ในบ้านคือฮิบาระ โซระเอะ
ยิ่งไปกว่านั้น โคมูระ อิโซจิไม่ใช่ผู้ชายซื่อสัตย์อะไรหรอก เขามักทำเรื่องที่เปิดเผยให้สาธารณชนเห็นไม่ได้อยู่บ่อย ๆ แต่ฮิบาระ โซระเอะก็ไม่เคยโกรธจัดหรือตามตื๊อเพราะเรื่องแบบนี้เลย ทำให้โคมูระ อิโซจิมองไม่ออกเลยว่านิสัยและความคิดของเธอเป็นอย่างไร