เติ้งหงฉีลุกขึ้นยืนโต้แย้งทันที
"ความเป็นธรรมมันต้องวางอยู่บนพื้นฐานของฝีมือ! เค้าได้ร้องเพลงคู่ถึงสองเพลง แกได้แค่เพลงเดียว นั่นแหละแสดงว่าฝีมือเค้าเหนือกว่าแก! แถมยังเหนือกว่าถึงสองเท่า!"
"สองเท่าบ้าอะไร!" จัวอีอีโกรธจัด "ราชาเพลงจี้กับพี่ฮวนเกอกับพี่หวานหยุนก็ได้แค่เพลงเดียวเหมือนกัน แกหมายความว่าพวกเขาก็สู้แกไม่ได้งั้นสินะ?"
เติ้งหงฉีไม่ขยับเลย พูดว่า
"ไม่! เค้าเทียบกับแกคนเดียว!"
จัวอีอีโกรธจนขัดฟัน "เสี่ยวคุนเรียกฉันว่าป้า แต่เรียกแกว่าพี่สาว งั้นแกก็ควรเรียกฉันว่าป้าสิ! ฉันไม่ถือสากับเด็กจอมแก่นอย่างแกหรอก!"
"แก..."
เติ้งหงฉีก็เริ่มเสียการควบคุมเช่นกัน
จี้หมิงกับเฉินหวานหยุนเห็นเป็นเรื่องปกติ รีบเข้าปลอบ
ส่วนหลี่ฮวนเกอท่ามกลางการทะเลาะกัน ก็ไม่เอะใจสนใจอะไรเลย เพียงพยักหน้าให้ฟานเสียน
ฟานเสียนรีบประกาศ "งั้นฤดูกาลรับสมัครของฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์ซีซันแรกก็ปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว..."
ทั้งสี่คนที่กำลังทะเลาะกันอยู่ต่างอึ้งไปพร้อมกัน
แค่นี้เอง...จบแล้ว?
จบลงโดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ?
ยังเล่นไม่สนุกเลยนะ...
[???]
[จบกันง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ? ไม่ใช่ควรจะเปิดเพลง โปรยสีมันวาว จัดฉากเต้นรำสุดครึกครื้นใหญ่โตกันหรอ?]
[แม้แต่จะทำให้ซึ้งก็ขี้เกียจทำเลยเหรอ?]
[ตั้งแต่ต้นจนจบ รายการ《เสียงร้องแห่งหัวเซี่ย》นี้สะท้อนความวิปลาสออกมาทุกด้านจริง ๆ]
[ไม่ใช่ โอกาสดีขนาดนี้ทำไมถึงไม่ขายโฆษณาสักตัว?]
[เฮ้ย! ยิ่งดูยิ่งชอบสไตล์การวางแผนแบบเสิ่นฉี ตอนนี้ลองกลับไปดูรายการเพลงอื่น ๆ แล้วล้วนแต่เป็นบทที่เขียนไว้หมด!]
ขณะนั้นเอง เสิ่นเสี่ยวคุนก็ลุกขึ้นยืนเสียอย่างนั้น