นักร้องทั้งห้องพักต่างมองหน้ากันไม่รู้จะพูดอะไร
“เกิดอะไรขึ้น?” โคมูระ อิโซจิถามอย่างแปลกใจ
ทุกคนส่ายหัว
มีเพียงหลี่ฮวนเกอเท่านั้นที่ดูเหมือนจะนึกอะไรออก คิ้วเล็ก ๆ เริ่มขมวดมุ่น
เสิ่นเสี่ยวคุนกับฮวนซวินเข้ามาใกล้ แต่ละคนจับมือหลี่ฮวนเกอไว้ข้างหนึ่ง
รายการเพลงรายการนี้ไม่ธรรมดา ความสำคัญต่อฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์นั้นไม่ต้องพูดถึง
ตอนนี้ถือว่าเกิดอุบัติเหตุในการออกอากาศขึ้นแล้ว!
[???]
[เกิดอะไรขึ้น? นักร้องท้าชิงไม่ขึ้นเวที?]
[มีปัญหาอะไรหรือเปล่า? หรือว่าคุยเรื่องอะไรกับนักร้องท้าชิงไม่ลงตัว?]
[ผ่านไปสองนาทีแล้วนะ นี่แหละอุบัติเหตุการออกอากาศข้างแท้]
[ดูสิ กรรมการสาธารณะเริ่มบ่นวุ่นวายแล้ว]
แดงฮงฉีที่อยู่ใต้เวทีตัวแข็งค้างไปเลย
เธอไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น แถมเธอก็ไม่ใช่พิธีกรมืออาชีพ จะมีวิสัยทัศน์เฉพาะหน้าที่แก้สถานการณ์แบบที่แม้แต่มืออาชีพยังปวดหัวได้อย่างไร?
ตอนที่แดงฮงฉีกำลังจะฝืนใจขึ้นเวทีเพื่อคุมสถานการณ์ ก็มีเสียงนิ่งแน่ว่าน้ำที่ช่วยชีวิตดังแว่วขึ้นจากหูฟัง — เสียงของเสิ่นฉี
“ฮงฉี ขึ้นไปพูดแบบนี้ก่อน……”
เสิ่นฉีคุยกับแดงฮงฉีไปพลาง ก็เปิดประตูห้องพักออกไป
สายตาทุกคู่ในห้องตรึงอยู่ที่ตัวเขา
เสิ่นฉีถือเครื่องรับส่งสัญญาณไว้ในมือ “ใช่……ตอนนี้พูดแบบนี้ก่อน……”
แดงฮงฉีเหมือนได้เสาหลักพึ่งพิงทันที จึงกล้าก้าวขึ้นเวที
“ทุกคนใจเย็น ๆ ก่อนนะ……”
“เบื้องหลังรายการมีเหตุขัดข้องเล็กน้อย ตอนนี้กำลังแก้ไขอยู่ รบกวนรอสักครู่”
ใบหน้าเสิ่นฉีเคร่งขรึมยิ่งกว่าที่เคย สายตากวาดผ่านทุกคน แล้วหยุดลงที่ฮวนซวิน