เฉินหวานหยุนและหงเถาต่างเงียบไปชั่วขณะ
หงเถาตอนนี้ในใจด่าอู๋ชวนไม่หยุด พอได้รับข้อความตอบกลับจากฝั่งฟานเสียน ก็หันมาด่าเชียนหลางต่อ
ราชาเพลงกับราชินีในวงการบันเทิงนี่ ระดับความต่างไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เลยนะ
ยังกับไม่เท่าหลี่ฮวนซวินที่เดบิวต์มาได้แค่หนึ่งปีเสียอีก
หงเถาแอบแอบมองเฉินหวานหยุนผู้ยิ่งใหญ่แห่งทุน แต่กลับไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงแม้แต่นิดเดียวบนใบหน้าของเธอ
เก่งจริง ๆ เลย……
เสิ่นฉี หลี่ฮวนเกอ เฉินหวานหยุน……หลี่ฮวนซวิน……
คนหนึ่งน่ากลัวยิ่งกว่าคนหนึ่ง!
แม้กระทั่งฟานเสียน ตอนนี้ยังทำให้หงเถารู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา
ณ ตอนนี้ เชียนหลางก็ปรากฏตัวท้ายทางทางเดินที่สายตาฟานเสียนมองเห็นในที่สุด
ผ่านฉากกั้นด้านหนึ่ง เชียนหลางได้ยินเสียงอื้ออึงจากสนามจริงแล้ว
แชทสดตอนนี้ระเบิดกระปุกไปนานแล้ว
[เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?]
[นี่มันอุบัติเหตุถ่ายทอดสดชัด ๆ ชักดิ้นชักงออะไรกันนักหนา เสิ่นฉี! ให้นายคัดตัดฟานซีเชอของเราออก!]
[สมน้ำหน้า! รายการเพลงของหัวเซี่ยก็ไม่เคยจะขึ้นมาสู้ศึกได้จริง ๆ ฉันเดาว่านักร้องต้องถูกนักร้องท้าชิงคว่ำบาตรแน่ ๆ!]
[พวกเราลองคิดดูสิ มีความเป็นไปได้ไหมว่าเสิ่นฉีผู้ชั่วร้ายคนนี้บีบนักร้องจนกดดันหนักเกินไป นักร้องเลยลุกฮือขึ้นสู้?]
[เป็นไปได้จริงด้วย ฉันดูผ่านจอยังรู้สึกตึงเครียดเลย ยิ่งนักร้องที่ต้องขึ้นเวทีสิทีไป]
[รายการเพลงที่เดิมพันด้วยอาชีพทั้งชีวิต แรงกดดันของนักร้องนี่ไม่ใช่เล่น ๆ จริง ๆ]
[รายการแบบนี้ไม่ควรปรากฏในประวัติศาสตร์วาไรตี้ของโลกเลย!]
[ล้มเสิ่นฉี!]
……
“คิดเสร็จแล้ว?” ฟานเสียนถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
เชียนหลางหายใจลึก ๆ “ผมจะขึ้นเวที!”
ฟานเสียนพยักหน้า แล้วหยิบเครื่องรับส่งสัญญาณส่งข้อความไปยังเติ้งหงชีที่กำลังตื่นตระหนกอยู่ในตอนนี้
