วันรุ่งขึ้น วันอาทิตย์
อากาศแจ่มใส!
แต่ในใจของใครบางคนกลับมืดมิด ราวกับหิมะนับหมื่นปีตกลงมาถล่ม ยืนอยู่บนสะพานหักกลางหิมะค้าง แล้วยังได้ยินเพลง《สัญญาดอกท้อ》ที่เกลียดที่สุดดังแว่วมา
สีหน้าฟู่ซิงบูดเบี้ยวสุดขีด เขาไม่คิดเลยว่าเสิ่นฉีแค่โพสต์สถานะบนเวย์ปั๋วเพียงหนึ่งกระทู้ เขาก็แพ้แล้ว
ฟู่ซิงไม่ใช่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะแพ้ให้กับ《สัญญาดอกท้อ》 แต่ไม่คิดว่าจะแพ้แบบเละเทะขนาดนี้ แพ้เร็วขนาดนี้!
ช่วงเวลานั้นเอง เสียงแจ้งเตือนข้อความบนมือถือก็ดังขึ้น
ฟู่ซิงหยิบขึ้นมาดู แล้วก็โกรธจนแทบระเบิดทันที
ฟู่ฉิง — พี่ชาย สบายดีไหม?
ฟู่ซิงกัดฟันแน่น แววตาลุกโชนด้วยความแค้นไม่รู้จบ!
ลูกพี่ลูกน้องหญิงคนนี้ของเขามันโชคดีจริง ๆ บ้านลุงที่สองนั่นตกต่ำมาโดยตลอด จนแทบไม่มีลูกชายสืบตระกูล ถือเป็นฝ่ายอ่อนแอในตระกูลเลยก็ว่าได้
ใครจะไปคิดว่าฟู่ฉิงที่เป็นแค่ผู้หญิงจะลุกขึ้นมาได้ แถมยังได้เป็นมือสองของฮวนเกอเอนเตอร์เทนเมนต์อีก
ฟู่ฉิงแค่ส่งข้อความหาพี่ชายหนึ่งครั้งเท่านั้น แถมเป็นแค่การทักทายธรรมดา แต่สิ่งที่สื่อกลับมีมากมายเหลือเกิน
ฟู่ซิงที่เดิมทีก็โกรธจะตายอยู่แล้ว พอฟู่ฉิงมาเทน้ำมันลงกองไฟเพิ่มเข้าอีก
"ฟู่ฉิง! นายควรตายจริง ๆ!"
……
วันนี้หลี่ฮวนเกอมีเรื่องยุ่ง ๆ เยอะมาก
เธอเพิ่งลืมตาตื่นก็จุ๊บเสิ่นฉีที่กำลังหลับสบายหนึ่งที จนเสิ่นฉีตื่นขึ้นมา
เสิ่นฉีงงนิด ๆ เพราะหลี่ฮวนเกอแม้จะดูดุดัน แต่ในเรื่องระหว่างชายหญิงนั้นค่อนข้างเรื่องมากแบบดั้งเดิม ไม่เคยเป็นฝ่ายเริ่มก่อนเลย
"เดี๋ยวนะ นายมาเดือนแล้วนี่?" เสิ่นฉีถามอย่างสับสน