กัปตันเคนท์สวมแจ็กเก็ตสีน้ำเงินเข้มแบบเดียวกับหลี่จิ้น ทว่าทั้งเนื้อผ้าและรายละเอียดต่าง ๆ ของเสื้อกลับดูด้อยกว่าแจ็กเก็ตของหลี่จิ้นอย่างเห็นได้ชัด
ขอบแขนเสื้อเริ่มรุ่ย สีซีดจางเพราะผ่านการซักมาหลายครั้ง เมื่อประกอบกับสีหน้าอับจนของเขาแล้ว ก็ดูไม่ต่างจากนักพนันที่หมดตัว
หลี่จิ้นพยักหน้าเบา ๆ อย่างอดไม่ได้ ตรงกับคนที่เขามองหาไว้ทุกประการ
“ขอพระเจ้าคุ้มครองคุณ กัปตันเคนท์ ผมได้ยินเรื่องที่เรือไป๋ลู่เจอมาแล้ว ดูเหมือนคุณจะเจอปัญหาใหญ่ทีเดียว”
เคนท์ล้วงบุหรี่มวนหนึ่งที่ยับยู่ยี่ออกจากกระเป๋า แล้วส่ายหน้าอย่างจนใจ
“โจรสลัดสเปน พวกเวรนั่นจับตาผมมาตั้งแต่หมู่เกาะเลส โชคดีที่ตัวเรือไป๋ลู่เสริมความแข็งแรงไว้ ไม่อย่างนั้นคงมาไม่ถึงที่นี่”
“ขอเสียมารยาทถามสักข้อ บนเรือคุณบรรทุกสินค้าอะไรมา?”
“ยาสูบ น้ำตาลอ้อย กาแฟกับโกโก้ แล้วก็ถังดินปืนอีกนิดหน่อย คุณก็รู้ ช่วงนี้ทะเลแคริบเบียนไม่ค่อยสงบ”
เรือที่เสียหายในท่าเรือไม่ได้มีแค่เรือไป๋ลู่ลำเดียว ราชาโจรสลัดมารวมตัวกันในทะเลแคริบเบียน ช่วงนี้เรือสินค้าส่วนใหญ่จึงลำบากกันไม่น้อย
เรือสินค้าส่วนตัวไม่มีบริษัทคอยรับภาระแทน กัปตันพวกนี้แทบทุกคนเอาทรัพย์สินทั้งหมดไปลงกับเรือและสินค้า
หากเรือเสียหายหนัก แถมไม่มีเงินสดหมุนเวียน ก็ทำได้เพียงขายสินค้าแบบขาดทุน
ถึงอย่างไรเรือที่เสียหายก็จอดอยู่ให้ทุกคนเห็นตำตา ใคร ๆ ก็อยากฉวยโอกาสกัดกินผลประโยชน์สักชิ้น
เรือไป๋ลู่เสียหายไม่น้อย นอกจากต้องใช้เงินซ่อมเรือแล้ว ท่าเรือยังเรียกเก็บค่าจอดระยะยาวในราคาแพงลิบ
ที่สำคัญกว่านั้น คือมือปืนที่เคนท์จ้างมาด้วยเงินก้อนโตบาดเจ็บล้มตายไปหลายคน
แม้การยิงระดมของปืนฟอลคอนขนาดเล็กจากเรือโจรสลัดจะไม่สร้างความเสียหายให้ตัวเรือมากนัก แต่ก็มีประสิทธิภาพไม่น้อยเมื่อต้องรับมือกับร่างเนื้อบนดาดฟ้า