หลังนอนพักอยู่บนพื้นหลายนาที หลี่จิ้นก็ฝืนความเจ็บปวดลุกขึ้นนั่ง
บนตัวเขายังมีสถานะพิษศพอยู่ หากไม่รีบจัดการ เขาคงได้ตายแน่
หลี่จิ้นหยิบมีดเล่มเล็กที่เอามาจากเมืองแรคคูนออกมา ใช้ไฟแช็กลนฆ่าเชื้อ แล้วกรีดฝีบนแขน
เขาขมวดคิ้ว บีบหนองออกจนหมด ก่อนหยิบผ้าพันแผลสมุนไพรมาพันแขนให้แน่น
หลี่จิ้นถอนหายใจอย่างโล่งอก ผ้าพันแผลเย็นเฉียบช่วยบรรเทาความเจ็บปวดลงไปได้มาก
พอจัดการทุกอย่างเสร็จ ท้องของหลี่จิ้นก็ร้องโครกคราก
การต่อสู้เมื่อครู่สูบพลังงานของเขาไปจนเกลี้ยง
หลังจากกินแซนด์วิชเนื้อไดโนเสาร์ย่างถ่านหมดไปหนึ่งชิ้น ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาในหัว
【ในช่วงเวลาเดียวกัน จะมีผลเสริมจากอาหารได้เพียงชนิดเดียว ต้องการใช้แซนด์วิชเนื้อไดโนเสาร์ย่างถ่านแทนเครื่องดื่มชูกำลังสำหรับออกกำลังกายหรือไม่?】
แม้จะเสียดายอยู่บ้าง แต่หลี่จิ้นคิดแล้วก็เห็นว่าเป็นเรื่องสมเหตุสมผล
ถ้าไม่มีข้อจำกัด คนธรรมดาก็คงกินอาหารจนสะสมพลัง กลายเป็นยอดมนุษย์ได้
เครื่องดื่มชูกำลังสำหรับออกกำลังกายยังเหลือฤทธิ์อีกหกหรือเจ็ดนาที หลี่จิ้นจึงเปลี่ยนผลเสริมทันที
หลี่จิ้นฝืนยืนขึ้น ลูบเกราะหนังที่ขาดรุ่งริ่งกับมีดสั้นที่แทบจะพัง แล้วส่ายหน้าอย่างขมขื่น
ประสบการณ์ครั้งนี้ทำให้เขาเข้าใจความสำคัญของอุปกรณ์และอาวุธอย่างถ่องแท้
โชคดีที่สวมเกราะหนังแรดดำไว้ ไม่อย่างนั้นผีกินศพคงฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ ไปนานแล้ว
ส่วนมีดสั้นเขี้ยวมังกรยิ่งไม่ต้องพูดถึง หากไม่มีเขี้ยวมังกรขย้ำ ต่อให้ผีกินศพยืนนิ่งให้หลี่จิ้นฟัน ก็คงต้องฟันกันอยู่นาน
แต่สิ่งที่ต้องแลกมาก็ทำให้หลี่จิ้นเจ็บใจไม่น้อย ความทนทานของมีดสั้นเหลือเพียง 7 แต้ม แทบจะพังยับเยินแล้ว
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ หลี่จิ้นก็ตัดนิ้วของผีกินศพออกมาหนึ่งนิ้วด้วยความสงสัย
ข้อความแจ้งเตือนจากระบบทำให้เขาเลิกคิ้วขึ้นอย่างอดไม่ได้
ทั้งกล้ามเนื้อและกระดูกเป็นวัตถุดิบคุณภาพสีขาว กล้ามเนื้อมีมูลค่า 200 เหรียญลิฟต์
ส่วนกระดูกมีมูลค่าสูงถึง 950 เหรียญลิฟต์ นับเป็นวัตถุดิบสีขาวระดับสูงสุด