“สร้อยเส้นนี้มาจากชนเผ่าในทวีปอเมริกา ตอนนั้นพวกเราคิดว่ามีปัญหาที่หอก แต่ใครจะนึกว่าต้นตอของความชั่วร้ายจะเป็นสร้อยเส้นเล็ก ๆ นี่เอง อย่างน้อยก็มีทหารอังกฤษตายเพราะพลังประหลาดของมันเกิน 20 นาย ในจำนวนนั้นยังมีพันโทอยู่ด้วย”
ชาร์ลตันลูบผิวสร้อยที่หม่นหมอง พลางกล่าวอย่างเสียดายเล็กน้อยว่า
“ของชิ้นจิ๋วนี่มีพลังชั่วร้ายเกินไป ลูกเรือหลายคนต้องตัดมือเท้าตัวเองทิ้งเพื่อหยุดเพรียงไม่ให้ลุกลาม สุดท้ายผมเลยเก็บมันไว้เป็นของสะสมในห้องเก็บของ ไม่ให้ตกไปอยู่ในมือโจรสลัด”
สีหน้าหลี่จิ้นไหววูบ เขาใช้นิ้วชี้ลูบด้ามปืนของตัณหาเบา ๆ
เสียงเกียจคร้านพลันดังขึ้นในหัว
“นายท่านอยากถามว่าฉันใช้มันลงอาคมให้ฉันได้ไหม? ได้สิ~ ความเจ็บปวดก็เป็นที่มาของความสุขเหมือนกันนี่นา~”
เมื่อได้คำตอบยืนยัน หลี่จิ้นจึงกำสร้อยแน่น แล้วพยักหน้าให้ดยุคชาร์ลตัน
“ผมชอบสร้อยเส้นนี้มากครับ ท่านดยุค”
“ฮะ ๆ ถ้าอย่างนั้นผมคงได้แต่ภาวนาให้ศัตรูของคุณแล้วล่ะ”
ดยุคชาร์ลตันยิ้มตาหยี พลางทำเครื่องหมายกางเขนบนอก
หลี่จิ้นคล้องสร้อยไว้ที่คอทันที จากนั้นก็ยกเพรียงสีม่วงที่ห้อยอยู่ตรงกลางสร้อยขึ้นมาพินิจอย่างพอใจ
ในฐานะอุปกรณ์ระดับสูงสุดสีฟ้า หากซ่อมความทนทานที่โถงเสริมแกร่ง ต้องใช้เหรียญลิฟต์ถึง 30,000 เหรียญ
แต่เมื่อมีก็อบลินอยู่ด้วย การเติมความทนทาน 20 แต้มก็เท่ากับใช้ก็อบลินแค่ 20 ตัว คิดเป็นเหรียญลิฟต์ไม่ถึง 350 เหรียญด้วยซ้ำ!
แทบไม่ต่างจากได้มาฟรี
มิน่าถึงได้รับการประเมินว่าเป็นอุปกรณ์สีฟ้าระดับสูงสุด ของชิ้นนี้ช่วยเพิ่มพลังโจมตีให้หลี่จิ้นอย่างถาวรโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย แถมยังส่งผลทั้งระยะใกล้และระยะไกล
หลังเลือกอุปกรณ์เสร็จ หลี่จิ้นก็ออกจากบ้านพักส่วนตัวตามดยุคชาร์ลตัน กลับไปยังงานเลี้ยงอีกครั้ง