แทบจะในเวลาเดียวกัน ช่องโลกก็เริ่มมีข้อความไหลทะลักไม่หยุด
“ทะเลแคริบเบียนนองเลือดอะไรนี่ จะส่งพวกเราไปเป็นโจรสลัดหรือไง?”
“ทุกคนได้ไปทะเลแคริบเบียนกันหมดเลยเหรอ? พวกคุณมีสถานะอะไรกัน? ผมเป็นกะลาสี”
“ผมก็เป็นกะลาสี รู้สึกธรรมดามากเลยนะ”
“นี่ธรรมดาตรงไหน? ผมเป็นคนงานเรือ แบบนี้พอเข้าไปก็ต้องพายเรือเลยหรือเปล่า?”
“กัปตันรับคน! เบอร์เซิร์กเกอร์สายเลือดออร์ค พละกำลังกับพลังกาย 23 ทั้งคู่ คนมีปืนขึ้นเรือก่อน!”
“รูปเจ้าตัว 35E ผิวขาวหน้าสวย ขอพี่กัปตันรับไว้ด้วยนะ~【ดูรูป】”
หลี่จิ้นละสายตา แล้วจ้องสถานะของตัวเองอย่างครุ่นคิด
ที่แท้ นี่คือความสามารถของไอเทมระดับโลก
ตอนนี้หลี่จิ้นเห็นอาชีพในช่องโลกอยู่แค่สามประเภท คือคนงานเรือ กะลาสี และกัปตัน
คนงานเรือมีสถานะต่ำที่สุด รับผิดชอบงานจิปาถะบนเรือ คนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่ไม่เคยถอนตัวออกจากโลกใดได้สำเร็จเลย
ส่วนกะลาสีมีหน้าที่หลักในการต่อสู้ เมื่อมีเรือลำใหญ่เป็นพาหนะ ไม่ว่าจะถนัดต่อสู้ระยะประชิดหรือระยะไกล ก็ล้วนมีประโยชน์ทั้งนั้น
สำหรับกัปตันนั้นมีสิทธิพิเศษมากกว่า
เริ่มต้นมาก็มีเรือหนึ่งลำ เงินทุนตั้งต้นจำนวนหนึ่ง และยังพาลูกน้องเข้าโลกไปด้วยได้ 20 คน
แน่นอนว่ามีเพียงผู้ที่เก่งกาจโดดเด่นเท่านั้น ถึงจะมีสิทธิ์ได้รับข้อดีของการเป็นกัปตัน
แต่โฉนดที่ดินเมืองเล็กแฮมเล็ตกลับมอบสถานะพิเศษให้หลี่จิ้น
ระบบไม่ได้อธิบายเกี่ยวกับขุนนางผู้ตกอับมากนัก เพียงบอกว่าหลี่จิ้นสามารถเชิญผู้ติดตามสี่คนเข้าโลกไปพร้อมกันได้
เมื่อเทียบกับการเริ่มต้นของกัปตันแล้ว สถานะนี้ดูจะด้อยกว่าอยู่บ้าง
แต่หลี่จิ้นยังไม่ทันได้ทำอะไร รายชื่อเพื่อนก็เริ่มสั่นรัวไม่หยุด
【ชู่ซู่ (30 วินาทีก่อน)】:
“พาไปด้วยสิ”
【หลินโหร่ว (15 วินาทีก่อน)】:
“พี่จิ้น! พี่ต้องเลือกเป็นกัปตันแน่ ๆ!”
“พี่ยังรับคนไม่เต็มใช่ไหม (●'◡'●)!”
【หยางไห่โป (10 วินาทีก่อน)】:
“หลี่จิ้น ระบบให้ฉันเลือกระหว่างกัปตันกับกะลาสี ฉันคิดว่าตามนายไปน่าจะมั่นคงกว่า”
ข้อความจากหยางไห่โปและคนอื่น ๆ ส่งตามกันมา ทุกคนต่างคิดโดยไม่รู้ตัวว่าหลี่จิ้นต้องเป็นกัปตันแน่